@Article{Glińska2016,
journal="Nursing Problems / Problemy Pielęgniarstwa",
issn="1233-9989",
volume="24",
number="2",
year="2016",
title="Poziom satysfakcji z życia dzieci leczonych za pomocą pomp insulinowych",
abstract="  Wstęp.  Cukrzyca typu 1 trwa od momentu zachorowania do końca życia; jak do tej pory nie wynaleziono leku na jej wyleczenie, co stanowi poważny problem dzisiejszego społeczeństwa.  Cel.  Ocena poziomu satysfakcji z życia dzieci leczonych za pomocą osobistych pomp insulinowych.  Materiał i metody.  Badanie zostało przeprowadzone wśród dzieci i młodzieży w wieku od 10 do 18 lat; objęto nim 50 pacjentów. Dane zbierano przy użyciu skali satysfakcji z życia (SWLS) oraz autorskiego kwestionariusza ankiety.  Wyniki.  Ogólny poziom satysfakcji badanej grupy w większości kształtował się na poziomie przeciętnym (44% ± 0,49), przy czym wyższy poziom satysfakcji wykazywali chłopcy. Najwyższy odsetek osób wykazujących wysoki poziom satysfakcji stwierdzono u dzieci chorujących od 5–10 lat (22%). Im krótszy okres leczenia z użyciem pompy insulinowej, tym mniejsza satysfakcja z życia pacjentów.  Wnioski.  Nie stwierdzono znacznego wpływu czynników demograficznych (takich jak wiek, płeć, miejsce zamieszkania) na poziom satysfakcji z życia. Nie zaobserwowano także istotnego związku między wiekiem zachorowania, czasem trwania choroby i czasem trwania leczenia za pomocą pompy insulinowej. U większości badanych pacjentów z cukrzycą typu 1 leczonych za pomocą pompy insulinowej ogólny poziom satysfakcji z życia był przeciętny.   ",
author="Glińska, Jolanta
and Binkiewicz, Martyna
and Lewandowska, Małgorzata
and Brosowska, Beata",
pages="112--117",
doi="10.5603/PP.2016.0018",
url="http://dx.doi.org/10.5603/PP.2016.0018"
}