@Article{Ząbek2005,
journal="Reumatologia/Rheumatology",
issn="0034-6233",
volume="43",
number="4",
year="2005",
title="ARTYKUŁ ORYGINALNYStandaryzacja metod oznaczania autoprzeciwciał markerowych w ramach ECFS \– cele a realne efekty",
abstract="Autoimmunizacja to stan permanentnej obecności w surowicach pacjentów autoprzeciwciał i autoreaktywnych limfocytów T, które występują i są zaangażowane w patomechanizmy występujące także w chorobach tkanki łącznej. Poza tym przeciwciała te są uznane za markery ww. jednostek chorobowych.  Począwszy od roku 1980 r., klinicyści zajmujący się pracami badawczymi byli zaangażowani w prace, których celem była standaryzacja surowic wzorcowych dla oznaczania przeciwciał przeciwjądrowych. Także w 1980 r. Fundacja Reumatologiczna w USA we współpracy z CDC założyła Komitet ds. Serologii Przeciwciał Przeciwjądrowych. Już w 1982 r. dostępnych było 5 surowic standardowych. W następstwie tej inicjatywy pracę Komitetu ds. Serologii ANA poparły następujące organizacje: ILAR, IUIS i WHO, zaś bank surowic referencyjnych w CDC rozrósł się do 10.  Już w pierwszym z warsztatów standaryzacyjnych (Workshop) (1989\–1992) uczestniczyły 3 państwa byłego bloku wschodniego (Czechosłowacja, Węgry i Słowenia) i to właśnie przedstawiciele tych państw ustanowili grupę inicjatywną, która w latach 1993\–94 utworzyła  Central and East European Consensus Workshop for Standarization of Autoantibodies to Intracellular Antigens.   Zakład Mikrobiologii i Serologii IR od samego początku aktywnie uczestniczy w pracach tej grupy i w 1995 r. zorganizował w Warszawie II Spotkanie robocze ds. standaryzacji autoprzeciwciał dla antygenów wewnątrzkomórkowych.  Zakład Mikrobiologii i Serologii IR, widząc oczywiste korzyści z udziału w pracach EFCS, jest zdecydowany nadal brać w nich udział.",
author="Ząbek, Jakub",
pages="179--182",
url="https://www.termedia.pl/ORIGINAL-PAPER-Standardization-of-the-methods-of-8220-markers-8221-autoantibody-assessment-in-the-ECFS-projects-8211-aims-and-real-achievements,18,3576,1,1.html"
}