@Article{Karakulska-Prystupiuk2019,
journal="Lekarz POZ",
issn="2450-3517",
volume="5",
number="1",
year="2019",
title="Niedokrwistość z niedoboru żelaza – postępowanie w praktyce lekarza rodzinnego",
abstract="Najczęstszą przyczyną niedokrwistości na świecie jest niedobór żelaza. Prawidłowo zbilansowana dieta zabezpiecza przed niedoborem żelaza. Ważną rolę w kontroli gospodarki żelazowej odgrywa hepcydyna oraz białka chelatujące, których stężenia wykorzystuje się w diagnostyce. Homeostaza żelaza nie obejmuje mechanizmów pozbywania się nadmiaru żelaza. Jeśli niedokrwistość z niedoboru żelaza rozpoznajemy u mężczyzn albo u kobiet w wieku pomenopauzalnym, którzy nie mają fizjologicznych strat żelaza, to w każdym przypadku obowiązuje pełna diagnostyka wykluczająca krwawienie. Niedokrwistość z niedoboru żelaza może być pierwszym objawem choroby nowotworowej przewodu pokarmowego. U większości pacjentów z niedokrwistością z niedoboru żelaza wystarczające jest leczenie żelazem doustnym. Leczenia nie należy włączać pochopnie, bez wykonania badań gospodarki żelazowej. Niską wartość diagnostyczną ma badanie stężenia wolnego żelaza. Najwyższą swoistość dla niedoboru żelaza ma obniżone stężenie ferrytyny oraz obniżone wysycenie żelazem transferyny. Substytucja żelazem ma na celu nie tylko wyrównanie niedokrwistości, lecz także uzupełnienie „magazynu” żelaza, co wymaga odpowiednio długiego leczenia.",
author="Karakulska-Prystupiuk, Ewa",
pages="49--58",
url="https://www.termedia.pl/Iron-deficiency-anaemia-treatment-in-the-primary-care-physician-s-clinic,98,36126,1,1.html"
}