@Article{Miśkiewicz2019,
journal="Lekarz POZ",
issn="2450-3517",
volume="5",
number="1",
year="2019",
title="Wildagliptyna – zastosowanie w przewlekłej chorobie nerek oraz u osób w starszym wieku",
abstract="Nefropatia cukrzycowa (cukrzycowa choroba nerek) jest jednym z późnych powikłań cukrzycy i stanowi obecnie najczęstszą przyczynę rozpoczynania leczenia nerkozastępczego z powodu schyłkowej niewydolności nerek. Leczenie cukrzycy u osób starszych lub z przewlekłą chorobą nerek (PChN), zwłaszcza już dializowanych, stanowi nadal duże wyzwanie terapeutyczne. W związku z nerkowym metabolizmem i eliminacją wielu leków dawki muszą być dostosowywane do stopnia wydolności nerek w celu uniknięcia epizodów hipoglikemii. Coraz częściej zalecana jest terapia skojarzona, w której istotną rolę odgrywają ostatnio inhibitory peptydazy dipeptydylowej IV, a wśród nich wildagliptyna. Takie leczenie prowadzi do zmniejszenia glikemii na czczo i po posiłku oraz zmniejszenia stężenia hemoglobiny glikowanej (HbA1c), bez zwiększania ryzyka epizodów hipoglikemii i zwiększania masy ciała. Wildagliptyna poprzez działanie plejotropowe obniża również ciśnienie tętnicze, ma korzystny wpływ na profil lipidowy i wykazuje działanie nefroprotekcyjne. Z powodzeniem może być stosowana u chorych na PChN (w tym również leczonych powtarzanymi dializami) i u osób w starszym wieku.",
author="Miśkiewicz, Agata
and Więcek, Andrzej",
pages="75--84",
url="https://www.termedia.pl/Vildagliptin-in-patients-with-chronic-kidney-disease-and-in-the-elderly,98,36129,1,1.html"
}