@Article{Nocoń-Bohusz2015,
journal="Pediatric Endocrinology Diabetes and Metabolism",
issn="2081-237X",
volume="21",
number="4",
year="2015",
title="Poposiłkowe stężenie sRAGE u dzieci i młodzieży z cukrzycą typu 1",
abstract="Wstęp. Hiperglikemia nasila gromadzenie końcowych produktów glikacji białek – AGEs (Advanced Glycation End-products), które poprzez łączenie się ze swoim receptorem – RAGE (Receptor for Advanced Glycation End-products) prowadzą do mikro i makroangiopatii cukrzycowej. Krążąca w surowicy krwi rozpuszczalna izoforma receptora – sRAGE (soluble Receptor for AGEs) łącząc się z AGEs uniemożliwia ich przyłączanie się do receptora powierzchniowego i w konsekwencji jego aktywację. Przeprowadzone dotychczas badania nie dały jednoznacznej odpowiedzi na pytanie o znaczenie i udział sRAGE w rozwoju i podtrzymywaniu stanu zapalnego u dzieci i młodzieży z cukrzycą typu 1. Niewiele jest badań dotyczących roli tych cytokin w okresie poposiłkowym. Cel.   Porównanie stężenia sRAGE u dzieci z cukrzycą typu 1 i w grupie kontrolnej oraz ocena stężenia sRAGE w okresie poposiłkowym u dzieci i młodzieży z cukrzycą typu 1. Materiał i metody. Badaniami objęto 71 pacjentów w wieku od 7 do 17 lat leczonych z powodu cukrzycy typu 1 od 6 do 60 miesięcy. Grupę kontrolną stanowiło 20 dzieci w wieku od 6,5 do 16 lat. Z badań wykluczono osoby z chorobami infekcyjnymi oraz chorobami przewlekłymi mogącymi mieć wpływ na wyniki badania. Stężenie sRAGE oznaczane było rano na czczo przy poziomie cukru we krwi mieszczącym się w przedziale 80–120mg%, a także w 1, 2 i 4 godzinie po podaniu posiłku standardowego. Wyniki. W grupie dzieci z cukrzycą typu 1 stwierdzono istotnie statystycznie wyższe stężenia sRAGE w 0’,1 i 4 godzinie badania w porównaniu do grupy kontrolnej. U dzieci z cukrzycą typu 1, u których stężenie HbA1c było <8% oraz u których czas trwania cukrzycy był krótszy niż 2 lata, stwierdzono istotnie statystycznie wyższe stężenia sRAGE na czczo oraz w 1 i 4 godzinie badania w porównaniu do grupy kontrolnej. Stężenia sRAGE u pacjentów z cukrzycą typu 1 oznaczone na czczo były statystycznie istotnie wyższe w porównaniu z oznaczeniami w 1, 2 i 4 godzinie badania. Wykazano istotnie statystycznie ujemną korelację stężeń glukozy ze stężeniami sRAGE w 2 godzinie badania. Nie stwierdzono korelacji stężeń sRAGE ze stężeniami HbA1c jak również z czasem trwania cukrzycy. Wnioski. 1.Poposiłkowe zmiany w stężeniach sRAGE różnią się u dzieci z cukrzycą typu 1 w porównaniu do grupy kontrolnej. 2. Stężenia sRAGE u dzieci z cukrzycą typu 1 nie zależą od długotrwałego wyrównania metabolicznego pomimo stwierdzenia ujemnej korelację między stężeniem sRAGE a aktualną glikemią.",
author="Nocoń-Bohusz, Julita
and Noczyńska, Anna",
url="https://www.termedia.pl/-Poposilkowe-stezenie-sRAGE-u-dzieci-i-mlodziezy-z-cukrzyca-typu-1-,138,36579,1,1.html"
}