@Article{Burghard2019,
journal="Forum Ortodontyczne / Orthodontic Forum",
issn="1734-1558",
volume="15",
number="1",
year="2019",
title="Obturacyjne zaburzenia
oddychania w czasie snu
– postępowanie
wielospecjalistyczne,
ze szczególnym
uwzględnieniem roli ortodonty",
abstract="Obturacyjne zaburzenia oddychania w czasie snu (SDB, Sleep Disordered Breathing) są częstym problemem klinicznym, który dotyczy kilku procent populacji. Nierozpoznane stanowią duże zagrożenie i wiążą się z rozlicznymi konsekwencjami. Najbardziej niebezpieczną jednostką kliniczną obturacyjnych SDB według aktualnych poglądów i systematyki jest zespół obturacyjnych bezdechów sennych (OSAS, Obstructive Sleep Apnea Syndrome). Problem dotyczy zarówno dorosłych, jak i dzieci. Istnieją liczne odrębności epidemiologiczne i patofizjologiczne pomiędzy powyższymi grupami chorych. Różni je także postępowanie. Łączy – wysoki odsetek przypadków niezdiagnozowanych i/lub nieleczonych. Obecnie wskazuje się na konieczność wielospecjalistycznego podejścia do omawianych zaburzeń i zaangażowania: laryngologów, pulmonologów, ortodontów, chirurgów szczękowo-twarzowych, internistów, pediatrów, lekarzy rodzinnych. Cel. Celem pracy jest usystematyzowanie wiadomości na temat obturacyjnych SDB u dzieci i dorosłych w obliczu szybkiego postępu wiedzy dokonującego się w ostatnich latach oraz wskazanie możliwości terapeutycznych, podejmowanych przez różnych specjalistów, ze szczególnym uwzględnieniem ortodontów i zaznaczenie różnic w postępowaniu w przypadku dzieci i dorosłych. Materiał i metody. Opisano zachowawcze i chirurgiczne metody leczenia OSAS, wyszczególniono możliwości postępowania ortodontycznego, uwzględniono różne grupy wiekowe. Wyniki. Należy rozważać zalecanie pacjentom redukcji masy ciała i modyfikacji niektórych nawyków. Skutecznym leczeniem zachowawczym OSAS cechują się: sterydy donosowe, montelukast, proteza powietrzna, terapia miofunkcjonalna. Ważnymi elementami leczenia chirurgicznego są: adneotonsillektomia (szczególnie u dzieci), operacje ortognatyczne, w ostateczności – tracheostomia. W postępowaniu ortodontycznym należy wymienić: szybkie poszerzanie szczęki (także ze wsparciem chirurgicznym), terapię maską twarzową oraz aparatami czynnościowymi przemieszczającymi żuchwę do przodu. Wnioski. W omawianym zagadnieniu konieczna jest wielospecjalistyczna opieka nad pacjentem, której niezwykle istotnym ogniwem jest ortodonta. (Burghard M, Brożek- Mądry E, Krzeski A. Obturacyjne zaburzenia oddychania w czasie snu – postępowanie wielospecjalistyczne, ze  szczególnym uwzględnieniem roli ortodonty. Forum Ortod 2019; 15: 58-67).",
author="Burghard, Marcin
and Brożek-Mądry, Eliza
and Krzeski, Antoni",
pages="58--67",
doi="10.5114/for.2019.86635",
url="http://dx.doi.org/10.5114/for.2019.86635"
}