@Article{Duda2018,
journal="Forum Ortodontyczne / Orthodontic Forum",
issn="1734-1558",
volume="14",
number="2",
year="2018",
title="Porównanie szerokości
górnych dróg oddechowych
na wysokości migdałka
gardłowego u pacjentów
z prawidłowym i zaburzonym
torem oddychania",
abstract="Przedstawione badanie ocenia szerokość górnych dróg  oddechowych na wysokości migdałka gardłowego w grupie  pacjentów z prawidłowym (nosowym) i zaburzonym (ustnym  lub mieszanym) torem oddychania. Cel. Porównanie szerokości  górnych dróg oddechowych w grupie badanej (zaburzony tor  oddychania) i kontrolnej (prawidłowy tor oddychania) oraz  ustalenie progu odcięcia i średnich wartości granicznych,  umożliwiających diagnostykę różnicową nawykowego  i konstytucjonalnego sposobu oddychania. Materiał i metody.  W badaniu wzięło udział 221 pacjentów leczonych w Poradni  Aquadent-Ortoestetyka w Kielcach. Na podstawie wywiadu,  badania klinicznego oraz subiektywnej oceny szerokości  górnych dróg oddechowych wg Holmberga zakwalifikowano  odpowiednio 112 pacjentów do grupy badanej oraz 109  pacjentów do grupy kontrolnej. Dokonano pomiarów  szerokości górnych dróg oddechowych za pomocą dwóch różnych metod liniowych: zmodyfikowanej metody wg  Holmberga i Linder-Aronsona oraz wg Linder-Aronsona  i Henricsona (AD1-PNS, AD2-PNS). Wyniki. W grupie badanej  średnia wartość pomiaru wg Holmberga wynosi 4,25 mm,  natomiast w grupie kontrolnej – 14,1 mm. Średnie wartości  pomiarów AD1-PNS oraz AD2-PNS w grupie badanej wynoszą  odpowiednio 8,1 mm oraz 9,5 mm i można je uznać za średnie  wartości graniczne. Szerokość 6 mm wg Holmberga stanowi  natomiast próg odcięcia między grupą badaną i kontrolną,  i należy ją monitorować. W przypadku pomiaru wg Holmberga  różnica między grupą badaną i kontrolną wynosi 9,85 mm.  W przypadku pomiarów AD1-PNS i AD2-PNS różnica między  grupą badaną i kontrolną wynosi odpowiednio 11,4 mm  i 10,0 mm. Wnioski. Szerokość górnych dróg oddechowych  na wysokości migdałka gardłowego wykazuje istotną  statystycznie różnicę pomiędzy grupą badaną i kontrolną. Może  to świadczyć o znacznym zwężeniu górnych dróg oddechowych  na wysokości migdałka gardłowego w grupie badanej lub  o odmiennym typie budowy twarzowej części czaszki. Wartości  graniczne uzyskane w badaniu pozwalają na różnicowanie  nawykowego i konstytucjonalnego sposobu oddychania.  (Duda A, Stós W. Porównanie szerokości górnych dróg  oddechowych na wysokości migdałka gardłowego  u pacjentów z prawidłowym i zaburzonym torem  oddychania. Forum Ortod 2018; 14: 106-18).",
author="Duda, Anna
and Stós, Wojciech",
pages="106--118",
doi="10.5114/for.2018.86637",
url="http://dx.doi.org/10.5114/for.2018.86637"
}