@Article{Olesińska2005,
journal="Reumatologia/Rheumatology",
issn="0034-6233",
volume="43",
number="5",
year="2005",
title="ARTYKUŁ PRZEGLĄDOWYPrzeciwciała przeciwko rybosomalnemu białku P \– znaczenie kliniczne i udział w patogenezie tocznia rumieniowatego układowego",
abstract="Rybosomalne białko P jest pentamerem, zbudowanym z 3 fosfoprotein: P0, P1 i P2, o masach cząsteczkowych, odpowiednio: 38, 19 i 17 kDa.  Przypuszcza się, że białka P są konieczne do wszystkich 3 etapów syntezy białek oraz regulacji aktywności GTP-azy rybosomalnej, jednak dokładne określenie roli tych białek w rybosomie wymaga dalszych badań.  Przeciwciała przeciwko rybosomalnemu białku P reagują z co najmniej jednym epitopem wspólnym dla wszystkich 3 fosfoprotein i mają powinowactwo do struktur pierwszorzędowych ich determinant antygenowych obecnych na C-końcowych 22-aminokwasowych łańcuchach białek. Do wykrywania przeciwciał anty-P stosuje się metody ELISA i immunoblotting.  W publikacjach są znaczne rozbieżności na temat częstości występowania przeciwciał anty-P. Według jednych autorów stwierdzano je u 5\–10% chorych na toczeń rumieniowaty układowy (TRU), podczas gdy inni opisują ich obecność u 42% chorych.  Liczne dane z literatury wskazują na korelacje tych przeciwciał z obrazem klinicznym TRU. Obecność anty-P wiąże się z rozwinięciem choroby o wysokiej aktywności, z ryzykiem zajęcia ośrodkowego układu nerwowego, nerek, wątroby czy powikłaniami hematologicznymi.",
author="Olesińska, Marzena",
pages="274--279",
url="https://www.termedia.pl/REVIEW-PAPER-Anti-ribosomal-P-protein-antibodies-clinical-significance-and-role-in-pathogenesis-of-systemic-lupus-erythematosus,18,3892,1,1.html"
}