@Article{Wizner2020,
journal="Lekarz POZ",
issn="2450-3517",
volume="6",
number="4",
year="2020",
title="Skuteczne połączenie farmakoterapii przewlekłej niewydolności serca i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc – czy to możliwe?",
abstract="Artykuł porusza istotne zagadnienia związane z farmakoterapią osób ze współistniejącymi diagnozami: niewydolności serca (NS) i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Omówione tu praktyczne wskazówki dotyczą przede wszystkim stosowania β-blokerów. Nieselektywne β-blokery obniżają FEV1, a obawy związane ze stosowaniem kardioselektywnych β-blokerów są nieuzasadnione: retrospektywne obserwacje wskazują na efekt neutralny, a nawet pozytywny, czyli zmniejszanie częstości dekompensacji POChP. β-blokery mogą zapobiegać działaniu arytmogennemu i incydentom niedokrwiennym podczas intensyfikacji leczenia wziewnymi β2-agonistami. Najwyższą kardioselektywność wykazuje nebiwolol. Istnieje przekonanie, że przy stosowaniu długo działających wziewnych β2-mimetyków i cholinolityków częściej występują arytmie nadkomorowe i komorowe. Należy zwrócić uwagę, że zaburzenia rytmu   są związane z błędnym stosowaniem teofiliny, zatorowością płucną, hipokaliemią, hipomagnezemią, hipoksemią, przewlekłą chorobą nerek i samym zaostrzeniem POChP. Wciąż zbyt rzadko zalecany jest magnez (cytrynian magnezu) – lek wskazany zarówno z przyczyn kardiologicznych, jak i pulmonologicznych.",
author="Wizner, Anna
and Szulik, Mariola",
url="https://www.termedia.pl/Effective-combination-of-chronic-heart-failure-and-chronic-obstructive-pulmonary-disease-pharmacotherapy-is-it-possible-,98,42583,1,1.html"
}