@Article{Dzierżanowski2020,
journal="Medycyna Paliatywna/Palliative Medicine",
issn="2081-0016",
volume="12",
number="4",
year="2020",
title="Rola naldemedyny w leczeniu zaparcia poopioidowego",
abstract="Zaparcie wywołane opioidami jest najczęstszym i trudnym do leczenia działaniem niepożądanym opioidów ze strony przewodu pokarmowego. Leki z klasy obwodowo działających antagonistów receptora opioidowego µ (PAMORA), do której należy naldemedyna, stanowią przyczynowe jego leczenie. Prawie u połowy pacjentów wypróżnienie następuje w ciągu 4 godzin od podania pierwszej dawki leku, a u dwóch trzecich – w ciągu 24 godzin. Naldemedyna nie odwraca analgezji opioidowej i nie powoduje zespołu odstawiennego nawet podczas wielomiesięcznego stosowania. U 40% chorych z nowotworem przywraca akceptowalną częstość co najmniej 3 wypróżnień na tydzień. W doustnej dawce 0,2 mg raz na dobę stanowi wygodne leczenie i profilaktykę wtórną zaparcia poopioidowego u chorych przyjmujących dowolny analgetyk opioidowy. Na podstawie dobrej jakości dowodów klinicznych naldemedyna podawana doustnie jest zalecana jako skuteczne, dobrze tolerowane i wygodne leczenie zaparcia poopioidowego bez konieczności modyfikacji leczenia przeciwbólowego. Istnieją doniesienia o skuteczności naldemedyny w innych niż zaparcie działaniach niepożądanych opioidów, na przykład nudnościach i wymiotach. W tym przeglądzie narracyjnym przedstawiono stan wiedzy oraz praktyczne aspekty leczenia zaburzeń jelitowych wywołanych opioidami z zastosowaniem naldemedyny.",
author="Dzierżanowski, Tomasz",
pages="167--173",
doi="10.5114/pm.2020.101700",
url="http://dx.doi.org/10.5114/pm.2020.101700"
}