@Article{Janczak2021,
journal="Lekarz POZ",
issn="2450-3517",
volume="7",
number="1",
year="2021",
title="Wybrane aspekty leczenia przewlekłej choroby żylnej w świetle aktualnych wytycznych (2020)",
abstract="W artykule przedstawiono najnowsze rekomendacje według „International Angiology” dotyczące profilaktyki nawrotu zakrzepicy żył głębokich i zespołu pozakrzepowego [1].  Podstawą patofizjologii przewlekłej niewydolności żylnej jest upośledzenie powrotu krwi z kończyn dolnych w kierunku serca. Najczęściej dotyczy ona żył powierzchownych, rzadziej głębokich czy przeszywających. Dochodzi do niej w różnym mechanizmie, zwykle jednak w związku z uszkodzeniem zastawek żylnych, co prowadzi do refluksu, czyli cofania się krwi żylnej w kierunku kończyn. W niektórych krajach przewlekła niewydolność żylna dotyczy nawet 30% populacji dorosłych. Należy jednak pamiętać, że wartość ta jest niedoszacowana, ponieważ niewydolność żylna wielokrotnie jest zbyt późno diagnozowana. Wynika to m.in. z faktu, że choroba przebiega w początkowej fazie w sposób powolny i bezobjawowy. Niemniej zaawansowana niewydolność żylna w znacznym stopniu obniża jakość życia pacjentów i niesie ze sobą duże straty socjoekonomiczne. Dlatego tak ważne jest jak najwcześniejsze postawienie właściwej diagnozy i włączenie skutecznego leczenia.",
author="Janczak, Dariusz
and Leśniak, Michał
and Antkiewicz, Maciej",
url="https://www.termedia.pl/Wybrane-aspekty-leczenia-przewleklej-choroby-zylnej-w-swietle-aktualnych-wytycznych-2020-,98,43519,1,1.html"
}