@Article{Lis-Święty2021,
journal="Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny",
issn="0033-2526",
volume="108",
number="3",
year="2021",
title="Łuszczyca w trudnych do leczenia lokalizacjach a terapia biologiczna",
abstract="Łuszczyca często obejmuje szczególne lokalizacje, takie jak paznokcie, owłosiona skóra głowy, dłonie i/lub stopy oraz okolice genitalne. Zwykle współwystępuje z ciężką łuszczycą plackowatą, ale w niektórych przypadkach dotyczy tylko tych okolic, co powoduje znaczne obniżenie jakości życia pacjenta, niską samoocenę i stany depresyjne. W przypadku braku efektów leczenia miejscowego (glikokortykosteroidy w monoterapii lub w skojarzeniu z kalcypotriolem, środki keratolityczne, fototerapia, inhibitory kalcyneuryny) oraz standardowej terapii ogólnej, tj. retinoidy, metotreksat i cykloporyna, często stosuje się leki biologiczne, mimo że PASI nie jest powyżej 10. Inhibitory interleukiny 17 i inhibitory interleukiny 23 mają największe zastosowanie wśród leków biologicznych do leczenia łuszczycy miejsc szczególnych.",
author="Lis-Święty, Anna
and Frątczak , Aleksandra",
pages="171--177",
doi="10.5114/dr.2021.108615",
url="http://dx.doi.org/10.5114/dr.2021.108615"
}