@Article{Kucharz2021,
journal="Lekarz POZ",
issn="2450-3517",
volume="7",
number="4",
year="2021",
title="Algorytm diagnostyczny choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego – rekomendacje dla lekarzy rodzinnych",
abstract="Choroba zwyrodnieniowa stawów (osteoarthritis – OA) jest polietiologicznym, złożonym zespołem będącym wynikiem dysproporcji pomiędzy obciążeniem (i urazami) stawu a wytrzymałością i opornością struktur stawowych. Wzajemną zależność tych czynników należy analizować jako zjawisko zmieniające się w długiej perspektywie czasowej. Choroba zwyrodnieniowa stawów ma ograniczone cechy choroby zapalnej, ponieważ proces zapalny jest prawie zawsze słabo nasilony i ograniczony do miejscowych zmian lub może w ogóle się nie ujawniać. Nie obserwuje się zwiększenia zapalnych wskaźników stanu ostrego ani układowych objawów i zmian wskazujących na zapalenie. Ewentualny miejscowy proces zapalny jest wynikiem uszkodzenia mechanicznego. Dlatego w większości klasyfikacji chorób reumatycznych jest określona jako choroba niezapalna, mimo że jej nazwa angielska (wywodząca się z jednej z nazw łacińskich) brzmi osteoarthritis, a końcówka -itis sugeruje zapalny charakter [1].",
author="Kucharz, Eugeniusz Józef
and Kuryliszyn-Moskal, Anna
and Wiland, Piotr
and Mastalerz-Migas, Agnieszka
and Sudoł, Krzysztof
and Jabłoński, Rafał",
url="https://www.termedia.pl/Algorytm-diagnostyczny-choroby-zwyrodnieniowej-stawu-kolanowego-rekomendacje-dla-lekarzy-rodzinnych,98,45386,1,1.html"
}