@Article{Rakowska2023,
journal="Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny",
issn="0033-2526",
volume="110",
number="2",
year="2023",
title="Łysienie plackowate. Rekomendacje diagnostyczno-terapeutyczne  Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego. Część 1. Diagnostyka i ocena nasilenia",
abstract="W piśmiennictwie sugeruje się istnienie dwóch typów łysienia plackowatego (być może różnych genetycznie): o wczesnym początku, z większym nasileniem objawów, dłuższym czasem trwania choroby, większą tendencją do nawrotów, często dodatnim wywiadem rodzinnym i o późnym początku, w którym pierwsze objawy występują po 50. roku życia, przebieg jest łagodniejszy i krótszy, wywiad rodzinny jest negatywny.  Wyróżnia się łysienie plackowate ogniskowe ( focal alopecia areata ), wieloogniskowe ( multifocal alopecia areata ), wężykowate ( ophiasis ), rozlane ( diffuse ), całkowite ( alopecia totalis ) i uogólnione ( alopecia universalis ). Postacią o konwersyjnym związku z łysieniem plackowatym jest alopecia areata incognita. Łysienie związane z łysieniem plackowatym może również występować wyłącznie w lokalizacjach poza skórą owłosioną głowy.  Rozpoznanie łysienia plackowatego może być ustalone na podstawie badania klinicznego i trichoskopii. Istnieją dwa główne systemy oceny stopnia nasilenia łysienia plackowatego. Są to: skala  Severity of Alopecia Tool  (SALT) oraz  Alopecia Areata Score  (AAS), który jest również częściowo oparty na ocenie SALT. Obydwie skale pozwalają na różnicowanie między łysieniem plackowatym łagodnym, umiarkowanym i ciężkim. Te metody oceny przekładają się bezpośrednio na decyzje terapeutyczne.",
author="Rakowska, Adriana
and Rudnicka, Lidia
and Olszewska, Małgorzata
and Bergler-Czop, Beata
and Czuwara, Joanna
and Brzezińska-Wcisło, Ligia
and Narbutt, Joanna
and Placek, Waldemar
and Zegarska, Barbara",
pages="89--100",
doi="10.5114/dr.2023.127704",
url="http://dx.doi.org/10.5114/dr.2023.127704"
}