@Article{Lepich2023,
journal="Medical Studies/Studia Medyczne",
issn="1899-1874",
volume="39",
number="3",
year="2023",
title="Anatomiczne i kliniczne aspekty błądzącej tętnicy podobojczykowej prawej",
abstract="Zanik czwartego prawego łuku aorty podczas embriogenezy może prowadzić do powstania arteria lusoria. Występuje ona z częstością 0,5–2%. Tętnica ta odchodzi bezpośrednio z łuku aorty jako czwarte odgałęzienie lub z proksymalnej części aorty zstępującej. Podąża następnie w kierunku górnym i prawym, krzyżując w swym przebiegu tchawicę i przełyk. Tej nieprawidłowej tętnicy w 20–60% przypadków towarzyszy poszerzenie jej proksymalnej części, zwane uchyłkiem Kommerella. Stwierdzono zależność między występowaniem arteria lusoria a aberracjami chromosomowymi, głównie zespołu Downa. Arteria lusoria u płodów rozpoznaje się z wykorzystaniem badania ultrasonograficznego, a u osób dorosłych złotym standardem jest angiografia CT lub rezonans magnetyczny. Konsekwencją arteria lusoria mogą być: dysfagia (dysfagia lusoria), przewlekły kaszel, przetoka tętniczo-przełykowa, ból zamostkowy, trudności w oddychaniu, drętwienie prawej kończyny górnej. Zaburzenia oddychania towarzyszące arteria lusoria występują głównie u dzieci, ponieważ ich tchawica jest mniej sztywna niż u dorosłych i bardziej podatna na odkształcenia. Arteria lusoria stanowi istotny klinicznie marker wad wrodzonych płodu. Może być przyczyną niespecyficznych objawów u dzieci i dorosłych, którą należy uwzględniać podczas diagnostyki różnicowej.",
author="Lepich, Tomasz
and Karaś, Radosław
and Kania, Kamil
and Bajor, Grzegorz",
pages="281--186",
doi="10.5114/ms.2023.131691",
url="http://dx.doi.org/10.5114/ms.2023.131691"
}