@Article{Pilśniak2023,
journal="Pediatric Endocrinology Diabetes and Metabolism",
issn="2081-237X",
volume="29",
number="3",
year="2023",
title="Cukrzyca typu 1 – co nowego w profilaktyce i terapii?",
abstract="Cukrzyca typu 1 jest chorobą autoimmunologiczną, a niedobór insuliny jest wynikiem dysfunkcji komórek b. Leczenie cukrzycy typu 1 wymaga stałego podawania insuliny, co może być bardzo uciążliwe dla chorego. Bardzo skrupulatne stosowanie insulinoterapii nie chroni pacjenta przed powikłaniami. Dlatego od dawna trwają poszukiwania innych metod leczenia, a także sposobów zapobiegania zachorowaniu na cukrzycę. Główną przeszkodą w realizacji zadania profilaktycznego jest konieczność identyfikacji osób zagrożonych zachorowaniem na cukrzycę przed wystąpieniem autoimmunizacji. Wydaje się, że w chwili obecnej profilaktyka pierwotna jest nadal nierealna, ponieważ nie znamy wszystkich czynników prowadzących do aktywacji procesów autoimmunologicznych. Najbardziej zaawansowane są badania nad zastosowaniem późnej profilaktyki wtórnej u osób, u których rozwijają się zaburzenia tolerancji glukozy lub we wczesnym okresie po zachorowaniu na cukrzycę typu 1. Terapia genowa jest kolejną próbą alternatywnego leczenia i profilaktyki cukrzycy typu 1 i nadal wymaga dalszych badań. Ostatnie lata przyniosły wiele informacji na temat natury cukrzycy typu 1 i mechanizmów prowadzących do jej rozwoju. Nie ustalono jednak jeszcze, jakie czynniki decydują o inicjacji autoimmunizacji i co determinuje dynamikę tych procesów.",
author="Pilśniak, Aleksandra
and Otto-Buczkowska, Ewa",
pages="196--201",
doi="10.5114/pedm.2023.132028",
url="http://dx.doi.org/10.5114/pedm.2023.132028"
}