@Article{Deja2024,
journal="Klinika Oczna / Acta Ophthalmologica Polonica",
issn="0023-2157",
volume="126",
number="1",
year="2024",
title="Grubość nabłonka rogówki jako narzędzie diagnostyczne w okulistyce – seria przypadków",
abstract="Wraz z wprowadzeniem w 2017 r. komercyjnie dostępnego aparatu SD-OCT mapowanie nabłonka rogówki stało się czułym i cennym narzędziem diagnostycznym. Fizjologiczna grubość nabłonka w centrum wynosi 53–54 μm, a odchylenia od tego stanu obserwuje się między innymi w stożku rogówki, przy noszeniu soczewek kontaktowych oraz po chirurgii refrakcyjnej. W pracy przedstawiono wybrane kliniczne przykłady wykorzystania mapowania nabłonka rogówki aparatem Cirrus 5000 HD-OCT (Zeiss) u pacjentów kwalifikowanych do chirurgii refrakcyjnej i operacji zaćmy lub konsultowanych z powodu stożka rogówki w Centrum Mikrochirurgii Oka LASER w Warszawie. W prezentowanych przypadkach mapowanie nabłonka zmieniło postępowanie lecznicze. U pacjenta ze stożkiem w nabłonku rogówki zaobserwowano wzór obwarzanka w nabłonku rogówki. Rozpoznanie tego objawu na wizycie kwalifikującej do chirurgii refrakcyjnej pozwoliło na uniknięcie nieodwracalnego jatrogennego powikłania w postaci ektazji. U pacjentki po zabiegu SMILE zgłaszającej pogorszenie ostrości wzroku rozpoznano nietypowy wzór regeneracji nabłonka, zalecono kontynuację dotychczasowego leczenia i obserwację. Podczas wizyty kontrolnej pacjentka zgłosiła poprawę ostrości wzroku, a w kontrolnym badaniu OCT stwierdzono prawidłowy wzór rozmieszczenia nabłonka. Znajomość grubości nabłonka może być wykorzystana przy kwalifikacji do chirurgii refrakcyjnej oraz do zaplanowania rozmiaru płatka i głębokości cięcia lasera czy keratomu, co pozwala na uzyskanie optymalnych rezultatów pooperacyjnej refrakcji.",
author="Deja, Karolina
and Izdebska, Justyna
and Szaflik, Jerzy",
pages="27--38",
doi="10.5114/ko.2023.133118",
url="http://dx.doi.org/10.5114/ko.2023.133118"
}