@Article{Prokopiuk2024,
journal="Medycyna Paliatywna/Palliative Medicine",
issn="2081-0016",
volume="16",
number="4",
year="2024",
title="Diagnostyka i nadzór powikłań sercowo-naczyniowych po zastosowaniu inhibitorów immunologicznych punktów kontrolnych",
abstract="Inhibitory immunologicznych punktów kontrolnych są lekami stosowanymi coraz częściej w terapii przeciwnowotworowej. Powikłania sercowo-naczyniowe po ich zastosowaniu występują rzadko, jednak są śmiertelne. Mogą manifestować się jako arytmie, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, niewydolność lewej komory, kardiomiopatia takotsubo czy ostry zespół wieńcowy. W zależności od postaci klinicznej kardiotoksyczności do diagnostyki używa się różnych metod obejmujących: oznaczenie stężenia biomarkerów sercowych i niesercowych, weryfikację charakterystycznych zmian w badaniu elektrokardiograficznym, echokardiografii przezklatkowej czy rezonansie magnetycznym serca. Nadzór polega na wychwytywaniu pacjentów z grup ryzyka i wykonywaniu rutynowych badań, do których zalicza się ogólną ocenę stanu sercowo-naczyniowego, badanie elektrokardiograficzne, echokardiografię przezklatkową, oznaczenie stężenia troponin sercowych i peptydów natriuretycznych. W najnowszych publikacjach wskazuje się na potencjalną wartość diagnostyczną: markerów (takich jak troponiny o wysokiej czułości, mikro-RNA, białko C-reaktywne), stosunku neutrofili do limfocytów, stosunku neutrofili do eozynofilii, globalnego odkształcenia podłużnego, odkształcenia miokardium widocznego w echokardiografii i rezonansie magnetycznym serca. Ich uwzględnianie ma na celu przyspieszenie wykrywania powikłań sercowych po inhibitorach immunologicznych punktów kontrolnych i ograniczenie śmiertelności.",
author="Prokopiuk, Agata
and Socha, Agnieszka
and Babula, Emilia
and Kornacka, Agata
and Kołodziejczyk, Katarzyna
and Dzierżanowski, Tomasz",
pages="231--246",
doi="10.5114/pm.2024.142623",
url="http://dx.doi.org/10.5114/pm.2024.142623"
}