@Article{Śpiewak2024,
journal="Alergologia Polska - Polish Journal of Allergology",
issn="2353-3854",
volume="11",
number="3",
year="2024",
title="Receptura brakujących haptenów diagnostycznych z Polskiej Serii Podstawowej do wykrywania alergii kontaktowej na leki",
abstract="Konieczność uwzględnienia leków w rutynowo wykonywanych testach płatkowych wynika z częstości występowania alergii kontaktowej na te hapteny oraz ich obecności w składzie wielu popularnych preparatów. Aktualna Polska Seria Podstawowa do testów płatkowych obejmuje 7 leków testowanych indywidualnie (siarczan neomycyny, siarczan gentamycyny, budezonid, 21-piwalan tiksokortolu) lub w Mieszance kain III (benzokaina, dibukaina, tetrakaina). Po 2021 roku dostępność haptenów lekowych uległa ograniczeniu ze względu na toczący się w całej Europie i nierozstrzygnięty dotąd spór na temat kwalifikacji prawnej i sposobu rejestracji haptenów diagnostycznych. Obecne przeszkody dotyczące haptenów diagnostycznych nie zmieniły sytuacji epidemiologicznej i konieczność testowania z lekami nadal pozostaje kanonem alergologii i dermatologii. Dlatego obecnie dostępny Polski Standard I (najczęściej uczulające hapteny z wyłączeniem leków) należy we własnym zakresie uzupełnić o leki. Dostępne w aptekach leki gotowe nie są optymalnymi zamiennikami z powodu istotnych różnic w stężeniach oraz sposobie aplikacji tych samych substancji jako haptenów diagnostycznych w porównaniu z ich zastosowaniami leczniczymi. Problem mogą stanowić ponadto niektóre substancje pomocnicze w preparatach gotowych, które same mają potencjał uczulający. Lepszym rozwiązaniem jest zlecenie wykonania w aptece preparatów recepturowych w stężeniach optymalnych dla testów płatkowych. W niniejszym artykule przedstawiamy receptury preparatów, które mogą zastąpić niedostępne obecnie leki wymienione w składzie Polskiej Serii Podstawowej jako identyczne zamienniki (siarczan neomycyny, siarczan gentamycyny, budezonid) lub jako zamienniki o zbliżonym, a nawet ulepszonym składzie (mieszanki kain). Najtrudniejszym do zamiany jest 21-piwalan tiksokortolu, który aktualnie nie jest dostępny w Polsce w żadnej postaci, a dla którego dostępnym zamiennikiem, lecz nie równoważnikiem, może być alkoholowy roztwór 17-maślanu hydrokortyzonu.",
author="Śpiewak, Radosław
and Maciejewska, Aldona
and Niwiński, Krzysztof",
pages="224--231",
doi="10.5114/pja.2024.142692",
url="http://dx.doi.org/10.5114/pja.2024.142692"
}