@Article{Nowak2001,
journal="Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia",
issn="1428-2526",
volume="5",
number="1",
year="2001",
title="Diagnostyka i leczenie zapalenia płuc u pacjenta z niedoborem odporności",
abstract="Zapalenie płuc u pacjenta z niedoborem odporności wymaga szerokiej diagnostyki. Zakażenia bakteryjne są diagnozowane przy użyciu metod zapobiegających kontaminacji materiału wydzieliną górnych dróg oddechowych. Do wykrycia zakażeń grzybiczych stosuje się metody serologiczne, wykrywanie antygenu Aspergillus spp. lub Candida spp. oraz metody inwazyjne. Zakażenie Pneumocystis carinii może być stwierdzone po wykryciu antygenu w teście DFA na materiale wydzieliny dróg oddechowych. PCR dla DNA lub antygen pp65 są wiarygodnymi badaniami w diagnostyce zakażenia CMV. Leczenie jest często empiryczne, a jego rodzaj wybierany w zależności od typu immunosupresji oraz wyniku badania radiologicznego. Naciek segmentalny sugeruje zakażenia bakteryjne. Leczenie rozpoczyna się od cefalosporyny III generacji, naciek śródmiąższowy wskazuje na zakażenie wirusowe, Pneumocystis carinii lub Chlamydia i w terapii często stosuje się kombinacje makrolidu, kotrimoksazolu oraz acyklowiru lub gancyklowiru.",
author="Nowak, Elżbieta
and Ramlau, Rodryg
and Ozorowski, Tomasz",
pages="17--18",
url="https://www.termedia.pl/Diagnosis-and-treatment-of-pneumonia-in-the-immunocompromised-patient,3,567,1,1.html"
}