@Article{Nowak2005,
journal="Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery",
issn="1731-5530",
volume="2",
number="4",
year="2005",
title="Badania kliniczne i doświadczalne w chorobach serca, płuc i naczyń  Wartość rokownicza jednorazowego oznaczania  prekursora endoteliny-1 u chorych  z zaawansowaną niewydolnością serca",
abstract="Wstęp: Wyniki przeprowadzanych w ostatnich latach badań wskazują na przydatność kliniczną oznaczania prekursora endoteliny-1 (BET-1) u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca (CHF \– chronic heart failure). Jego wartość rokownicza  w tej grupie chorych wydaje się szczególnie interesująca. Większość badań dotyczyła zmian stężenia BET-1 podczas rocznej obserwacji.  Cel: Celem pracy było określenie wartości jednorazowego oznaczenia BET-1 w przewidywaniu progresji niewydolności serca lub zgonu w okresie 3 lat u chorych w zaawansowanym stadium CHF. Materiał i metody: W badaniu uczestniczyło 57 osób z zespołem CHF (52 mężczyzn i 5 kobiet w wieku 46\±7 lat z frakcją wyrzutową lewej komory 23\±5%). Ich klasę czynnościową ustalono zgodnie z kryteriami Nowojorskiego Towarzystwa Kardiologicznego (NYHA). W klasie II znalazło się 19 chorych, w NYHA III \– 28 chorych, a w NYHA IV \– 10 chorych. Pacjentów z CHF, u których w trakcie hospitalizacji przeprowadzono badanie BET-1, objęto 3-letnią obserwacją kliniczną. Pierwotnym punktem końcowym obserwacji był zgon ze wszystkich przyczyn. Za wtórny punkt końcowy uznano konieczność transplantacji serca w trybie pilnym na skutek progresji niewydolności serca. W grupie kontrolnej znalazło się 18 zdrowych ochotników, dobranych pod względem płci i wieku. U wszystkich chorych wykonano badanie echokardiograficzne (zgodnie z zaleceniami Amerykańskiego Towarzystwa Echokardiograficznego), inwazyjnie zbadano ciśnienie w jamach prawego serca i pojemność minutową oraz oznaczono szczytowe zużycie tlenu w teście wysiłkowym.  Wyniki: Stężenie BET-1 było znamiennie wyższe w grupie chorych z CHF (mediana \– 6,3 fmol/ ml, górny kwartyl \– 7,8, dolny \– 4,3) niż w grupie kontrolnej (mediana \– 3,9 fmol/ml, górny kwartyl \– 4,5, dolny 3,0; P = 0,002). Chorzy zakwalifikowani do klas NYHA III i IV mieli wyższe wartości BET-1 niż zaliczeni do klasy czynnościowej NYHA II. Stężenie BET-1 korelowało dodatnio ze stężeniem kwasu moczowego i białka ostrej fazy (CRP), a ujemnie ze szczytowym zużyciem tlenu. Analiza wieloczynnikowa nie wykazała wartości prognostycznej BET-1 w 3-letniej obserwacji klinicznej chorych z CHF, natomiast średnia wartość ciśnienia w tętnicy płucnej i stężenie sodu miały znaczenie rokownicze.  Wnioski: Uzyskane rezultaty sugerują, iż w 3-letniej obserwacji chorych z CHF jednorazowa ocena stężenia BET-1 nie ma znaczenia w przewidywaniu zgonu, czy konieczności transplantacji serca ze wskazań pilnych, może natomiast stanowić przydatny wskaźnik oceny stopnia zaawansowania CHF.",
author="Nowak, Jolanta
and Rozentryt, Piotr
and Zębik, Tadeusz
and Majkusiak, Anna
and Uszok-Stenzel, Ewa
and Buchta, Piotr
and Skoczylas, Ilona
and Spinczyk, Beata
and Poloński, Lech
and Zembala, Marian",
pages="70--77",
url="https://www.termedia.pl/Badania-kliniczne-i-doswiadczalne-w-chorobach-serca-pluc-i-naczyn-The-prognostic-value-of-endothelin-1-precursor-in-patients-with-advanced-chronic-heart-failure,40,5671,1,1.html"
}