@Article{Grabowski2026,
journal="Lekarz POZ",
issn="2450-3517",
volume="12",
number="4",
year="2026",
title="Bindery potasu jako narzędzie optymalizacji terapii kardiologicznej",
abstract=" Hiperkaliemia jest jedną z najczęstszych przyczyn redukcji dawki lub odstawienia leków hamujących układ renina–angiotensyna–aldosteron, a zwłaszcza antagonistów receptora mineralokortykoidowego, u chorych z niewydolnością serca, przewlekłą chorobą nerek i cukrzycą. Rezygnacja z terapii modyfikującej rokowanie zmniejsza wprawdzie ryzyko kolejnego epizodu hiperkaliemii, ale zwiększa ryzyko progresji choroby, hospitalizacji i zgonu. Wprowadzenie nowoczesnych binderów potasu – patiromeru i cyklokrzemianu sodowo-cyrkonowego ( sodium zirconium cyclosilicate  – SZC) – zmienia sposób myślenia o tym problemie: celem leczenia przestaje być samo obniżenie stężenia potasu, a staje się nim stworzenie warunków do stosowania pełnej terapii zgodnej z wytycznymi. SZC wyróżnia się szybkim początkiem działania i możliwością zastosowania zarówno w fazie korekcji, jak i w leczeniu podtrzymującym. Badanie REALIZE-K, przeprowadzone u chorych z objawową niewydolnością serca z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory i hiperkaliemią lub wysokim ryzykiem jej wystąpienia, wykazało, że kontynuacja stosowania SZC pozwoliła uzyskać optymalną odpowiedź (normokaliemia, spironolakton ≥ 25 mg na dobę, brak leczenia ratunkowego) u 71% pacjentów wobec 36% w grupie placebo (OR = 4,45, 95% CI: 2,89–6,86,  p  \< 0,001). Jednocześnie w grupie SZC odnotowano liczbowo więcej zdarzeń pogorszenia niewydolności serca (13  vs  4), co – wraz z zawartością sodu w preparacie – nakazuje ostrożność u chorych ze skłonnością do retencji płynów. Artykuł omawia miejsce binderów potasu w praktyce kardiologicznej i przedstawia praktyczny algorytm postępowania. ",
author="Grabowski, Marcin",
pages="223--230",
url="https://www.termedia.pl/Potassium-binders-as-a-strategy-to-optimize-cardiovascular-pharmacotherapy,98,58798,1,1.html"
}