@Article{Obrocka2002,
journal="Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia",
issn="1428-2526",
volume="6",
number="4",
year="2002",
title="Celowana terapia antyangiogenna raka nerki",
abstract="Rak jasnokomórkowy nerki stanowi ok. 3 proc. wszystkich spotykanych nowotworów. W Polsce zachorowalność u mężczyzn wynosi 5/100 tys., u kobiet 2,8/100 tys. Z powodu raka nerki umiera 200 Polaków rocznie. Od kilku lat ważną rolę prognostyczną w raku jasnokomórkowym nerki odgrywa angiogeneza. Wzór naczyniowy angiogramu nerek jest wspólny dla większości przypadków raka jasnokomórkowego nerki (RCC). Wzór ten odzwierciedla wzrost liczby naczyń wewnątrz guza. Dwa badania skupiające pacjentów z rakiem nerki ograniczonym do tego narządu (stadium T1 i T2) donosiły o istotnie lepszym przeżyciu pacjentów z niską gęstością mikronaczyń (MVD). Pomiary MVD w obu badaniach dowiodły obecności niezależnego czynnika prognostycznego w multiwariantowej analizie. Najlepszy dowód na to, jak ważną rolę odgrywa angiogeneza w biologii guza pochodzi z badań wpływu proangiogennych czy antyangiogennych substancji na wzrost guza i przerzutów. Kilka czynników proangiogennych wykazało ekspresję i wzrost poziomu w RCC w porównaniu do zdrowej nerki (VEGF, bFGF, TGFB1, angiogenina). Czynniki te były badane w RCC i korelowały z MVD, wzrostem guza, stadium choroby i przeżyciem. W modelach eksperymentalnych dużo czynników antyangiogennych blokuje wzrost guza (IL-12, endostatyna, trombospondyna 1, TNP-470, analogi witaminy D3, Kaptopril).",
author="Obrocka, Beata
and Wcisło, Gabriel
and Korniluk, Jan
and Szarlej-Wcisło, Katarzyna
and Nurzyński, Paweł
and Duchnowska, Renata
and Z. Pawlak, Wojciech",
pages="242--248",
url="https://www.termedia.pl/Targeted-terapy-against-angiogenesis-in-renal-cell-carcinoma,3,59,1,1.html"
}