@Article{Niesiobędzka-Krężel2001,
journal="Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia",
issn="1428-2526",
volume="5",
number="4",
year="2001",
title="Pegylowane interferony",
abstract="Interferon \&#945; jest cytokiną powszechnie zaakceptowaną do leczenia niektórych schorzeń infekcyjnych i nowotworowych. Jest podawany przynajmniej kilka razy w tygodniu ze względu na szybką eliminację z organizmu. Aby uzyskać zmniejszenie częstości podawania i zwiększenie skuteczności cząsteczkę interferonu \&#945; poddano pegylacji. Pegylacja jest procesem polegającym na przyłączeniu jednego lub więcej łańcuchów glikolu polietylenowego do cząsteczki białka, co umożliwia stworzenie bariery ochronnej zapobiegającej szybkiej absorpcji, metabolizmowi i wydalaniu interferonu. Skuteczność pegylowanych interferonów \&#8211; \&#945;2a i \&#945;2b była oceniana w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C i B, przewlekłej białaczce szpikowej i przerzutowym raku nerki. Wyniki badań klinicznych wskazują, że pegylowany interferon \&#945; ma korzystniejszą farmakokinetykę i podobne objawy uboczne. Ocena skuteczności i objawów niepożądanych pegylowanego interferonu w porównaniu z interferonem \&#945; wymaga jeszcze dalszych badań klinicznych.",
author="Niesiobędzka-Krężel, Joanna
and Paluszewska, Monika",
pages="148--151",
url="https://www.termedia.pl/Pegylated-interferons,3,612,1,1.html"
}