@Article{Wieczorek2001,
journal="Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia",
issn="1428-2526",
volume="5",
number="4",
year="2001",
title="Anagrelid \– nowy lek w leczeniu nadpłytkowości samoistnej",
abstract="Nadpłytkowość samoistna (NS), podobnie jak czerwienica prawdziwa, przewlekła białaczka szpikowa, osteomielofibroza, należy do grupy chorób mieloproliferacyjnych. W przebiegu NS bardzo rzadko dochodzi do transformacji blastycznej, jednak krwawienia i epizody zakrzepowo-zatorowe są główną przyczyną umieralności chorych. W leczeniu NS stosuje się najczęściej hydroksymocznik, INF\α, rzadziej pipobroman, busulfan, P 32 . Anagrelid jest pochodną imidazoquinazolinową, zarejestrowaną jako doustny lek obniżający liczbę płytek krwi do stosowania w NS i innych chorobach mieloproliferacyjnych. Mechanizm działania nie jest dotychczas wystarczająco zbadany, jednak wydaje się, że lek ten hamuje dojrzewanie megakariocytów w szpiku. U ponad 90 proc. pacjentów z NS liczba płytek w przebiegu leczenia anagrelidem obniża się, niezależnie od stosowanego wcześniej leczenia. Do utrzymania liczby płytek poniżej 600 G/l w leczeniu przewlekłym wystarcza zwykle dawka 2\–2,5 mg/d.  Objawy uboczne obserwowane w przebiegu leczenia wynikają przede wszystkim z rozszerzenia naczyń i dodatniego działania inotropowego na mięsień sercowy. W artykule tym omówione zostało miejsce anagrelidu w leczeniu pacjentów z NS.",
author="Wieczorek, Jolanta
and Nowicka, Urszula",
pages="152--155",
url="https://www.termedia.pl/Anagrelide-a-novel-agent-in-the-treatment-of-essential-thrombocythemia,3,613,1,1.html"
}