@Article{Kołcz2006,
journal="Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery",
issn="1731-5530",
volume="3",
number="2",
year="2006",
title="Kardiochirurgia wad wrodzonych  Operacja Fontana \– wpływ morfologii pojedynczej  komory na wczesne i odległe wyniki leczenia",
abstract="Wstęp: Pojedyncza komora o morfologii prawej komory rozważana jest jako czynnik ryzyka wytworzenia krążenia Fontana. Ostatnie modyfikacje operacji Norwooda i operacji Fontana (FO) znamiennie zwiększyły populację pacjentów z pojedynczą komorą o typie komory prawej.  Cel: Celem pracy było określenie wpływu morfologii komory na wyniki etapowego leczenia wad serca o typie pojedynczej komory i identyfikacja czynników determinujących przystosowanie prawej komory do pełnienia funkcji komory systemowej. Materiał i metoda: W latach 1990\&#8211;2005 etapowemu leczeniu metodą Fontana poddano 270 dzieci z pojedynczą komorą. Znalazło się wśród nich 130 (48,1%) pacjentów z pojedynczą komorą o typie lewej komory (grupa I) i 140 (51,8%) o typie prawej komory (grupa II). Wszyscy poddani zostali etapowemu leczeniu: operacji hemi-Fontana i Fontana z fenestracją.  Przeprowadzono retrospektywną analizę porównawczą danych okołooperacyjnych i zebranych podczas badań kontrolnych. Wyniki: Ogólna śmiertelność w badanej grupie wynosiła 10,4%. 12 (4,4%) pacjentów zmarło po operacji hemi-Fontana, 16 (6,2%) po operacji Fontana. Nie stwierdzono różnic w śmiertelności między badanymi grupami. Po operacji hemi-Fontana i Fontana w grupie II stwierdzono istotnie wyższe ciśnienie końcowo-rozkurczowe w komorze oraz wskaźnik sercowy. Po operacji Fontana w grupie II istotnie wyższe były ciśnienie w tętnicy płucnej i ośrodkowe ciśnienie żylne. Nie stwierdzono różnicy w częstości występowania przesięków w jamach ciała, ale u dzieci z pojedynczą komorą o typie prawej komory utrzymywały się one znamiennie dłużej (p<0,001). W odpowiedzi układu krążenia na wysiłek fizyczny (próba wysiłkowa) u pacjentów z morfologicznie prawą komorą stwierdzono istotnie wyższy próg beztlenowy (p=0,017) i szczytową frakcję fizjologicznej przestrzeni martwej (p=0,041). 15 dzieci (6,2%) zaliczono do grupy III wg NYHA. Pozostałe znajdowały się w grupie I lub II. Nie stwierdzono istotnych statystycznie różnic w klasyfikacji NYHA między grupami.  Wnioski: Etapowe leczenie dzieci z pojedynczą komorą wiąże się z niską śmiertelnością i niewielkim odsetkiem powikłań, bez względu na morfologię komory pełniącej funkcję komory systemowej. Mimo że obecność prawej komory jako komory systemowej wiązała się z dłużej utrzymującymi się przesiękami w jamach opłucnowych, co korelowało z podwyższonym ciśnieniem końcowo-rozkurczowym, ciśnieniem w tętnicy płucnej i ośrodkowym ciśnieniem żylnym, jej funkcja oraz odpowiedź na wysiłek były porównywalne z wskaźnikami morfologicznie lewej komory.",
author="Kołcz, Jacek
and Januszewska, Katarzyna
and Malec, Edward",
pages="154--163",
url="https://www.termedia.pl/Kardiochirurgia-wad-wrodzonych-Fontan-procedure-influence-of-single-ventricle-morphology-on-early-and-late-results,40,6472,1,1.html"
}