@Article{Etmańska2000,
journal="Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia",
issn="1428-2526",
volume="4",
number="6",
year="2000",
title="Porównanie wyników pomiarowych narażenia na promieniowanie jonizujące personelu zakładów medycyny nuklearnej, otrzymanych przy zastosowaniu różnych metod",
abstract="Podstawowymi metodami pomiaru dawek pochłoniętych pochodzących od promieniowania jonizującego w pracowniach medycyny nuklearnej są: fotometryczna (kasety dozymetryczne z błoną fotograficzną), termoluminescencyjna (pierścionki noszone na rękach), pomiar emisji promieniowania z tarczycy przy użyciu sond scyntylacyjnych. Metody te stosowane są do oceny narażenia na promieniowanie jonizujące personelu Zakładu Medycyny Nuklearnej i Endokrynologii Onkologicznej Instytutu Onkologii w Gliwicach. Stosowane są tu izotopy promieniotwórcze (głównie  131 I,  99m Tc,  125 I), zarówno w diagnostyce, jak i terapii. Aktywności izotopów stosowanych w diagnostyce i scyntygrafii wynoszą od 1 mCi do 20 mCi, natomiast w terapii podawane są jednorazowe aktywności do 150 mCi (rocznie ok. 12 Ci).   W latach 1993\–1999 dawki roczne określone metodą fotometryczną nie przekroczyły 5 proc. dawki granicznej. Dawki roczne dla najbardziej narażonej grupy pracowników (technicy), określone metodą termoluminescencyjną nie przekraczają 5 proc. rocznej dawki granicznej. Występuje wysoka korelacja pomiędzy wynikami otrzymanymi powyższymi 2 metodami.   Pomiary przeprowadzone bezpośrednio nad tarczycą wykazują, iż poziomy aktywności tylko w sporadycznych przypadkach przekraczały próg detekcji. Ocenione dawki nie przekraczały 7 proc. rocznego limitu narażenia.",
author="Etmańska, Aleksandra
and Orlef, Andrzej
and Lambrinow, Nikołaj",
pages="265--266",
url="https://www.termedia.pl/Comparison-of-ionization-radiation-exposure-of-the-nuclear-medicine-department-personnel-estimated-with-different-dosimetric-methods,3,723,1,1.html"
}