@Article{Borzym-Kluczyk2006,
journal="Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia",
issn="1428-2526",
volume="10",
number="10",
year="2006",
title="Aktywność izoenzymów A i B N-acetylo-\β-heksozoaminidazy w tkance raka nerki",
abstract="W Polsce rak nerki stanowi 3\–4% wszystkich nowotworów złośliwych. W niszczeniu tkanki nerkowej przez nowotwór biorą udział między innymi lizosomalne glikozydazy, które degradują łańcuchy oligosacharydowe glikokoniugatów (glikoprotein, proteoglikanów i glikolipidów). N-acetylo-\β-D-heksozoaminidaza (E.C.3.2.1.52) (HEX) jest kwaśną egzoglikozydazą lizosomalną odszczepiającą reszty N-acetyloglukozoaminy (GlcNAc) lub N-acetylogalaktozoaminy (GalNAc) z nieredukującego końca łańcuchów oligosacharydowych glikokoniugatów. HEX jest glikoproteiną zbudowaną z łańcuchów polipeptydowych \α i \β. Łańcuchy te występują parami, w trzech możliwych kombinacjach. Wyróżnia się, zatem trzy izoenzymy HEX: izoenzym  A-\α\β, izoenzym B-\β\β oraz izoenzym  S-aa. W tkankach najwyższą aktywność wykazują izoenzymy A i B, jednak stosunek ilościowy izoenzymów A/B w każdej z tkanek jest różny. W naturalnych oligosacharydach HEX hydrolizuje wiązania \β-glikozydowe N-acetyloheksozoamin z innymi cukrami. Enzym ten również działa na drobnocząsteczkowe sztuczne substraty, takie jak pochodne p-nitrofenolu i metyloumbelliferonu. Do wykrywania aktywności izoenzymów A i B z guza nerki i tkanki otaczającej guza w żelach poliakryloamidowych po izoelektroogniskowaniu wykorzystaliśmy \α-naphtyl-AS-BI-N-acetyl-\β-glucosaminide jako substrat. Elektroogniskowanie jest metodą rozdziału elektroforetycznego białek, która wykorzystuje wędrówkę cząstek w gradiencie pH wytworzonym po przyłożeniu pola elektrycznego do mieszaniny amfolitów wprowadzonej do żelu poliakryloamidowego.  Celem pracy było oznaczenie ilościowe aktywności izoenzymów N-acetylo-\β-D-heksozoaminidazy dwiema metodami: kolorymetryczną i elektroforetyczną, przy użyciu dwóch różnych substratów.  Materiał badany stanowiły fragmenty nerek, pobrane podczas operacji od 30 pacjentów obu płci, z rozpoznanym rakiem nerki.   Wyniki:  W tkance nerkowej, zarówno zdrowej, jak i nowotworowej, znamiennie wyższą aktywność specyficzną oznaczaną obydwoma metodami miał izoenzym A N-acetylo-\β-heksozoaminidazy, w porównaniu ze specyficzną aktywnością izoenzymu B.   Wnioski:  Oznaczanie aktywności izoenzymów HEX metodą kolorymetryczną może być uznane za cenny marker diagnostyczny chorób nerek, gdyż daje wyniki zgodne z technicznie trudniejszą i bardziej kosztowną metodą opartą na elektroogniskowaniu.",
author="Borzym-Kluczyk, Małgorzata
and Olszewska, Ewa
and Szajda, Sławomir D.
and Knaś, Małgorzata
and Darewicz, Barbara
and Zwierz, Krzysztof",
pages="502--505",
url="https://www.termedia.pl/Activity-of-isoenzymes-A-and-B-of-N-acetyl-946-glucosaminidase-in-renal-cancer-tissue,3,7356,1,1.html"
}