@Article{Klincewicz2007,
journal="Przewodnik Lekarza/Guide for GPs Supplement",
issn="1505-8409",
year="2007",
title="Gastroenterologiczne skutki przewlekłej steroidoterapii i immunoterapii \– doniesienie wstępne",
abstract="Niepożądane działania leków często manifestują się objawami ze strony przewodu pokarmowego i stanowią wysoki odsetek wśród wszystkich powikłań spowodowanych lekami. Dodatkowo choroby przewodu pokarmowego mogą w istotny sposób zmieniać parametry farmakokinetyczne leków, co znajduje odzwierciedlenie zarówno w ich efekcie terapeutycznym, jak też działaniach niepożądanych. Wielokierunkowa aktywność glikokortykosteroidów sprawia, że należą one do jednych z najpowszechniej stosowanych substancji leczniczych. W terapii wykorzystuje się ich działanie hormonalne (terapia substytucyjna), przeciwzapalne, właściwości przeciwuczuleniowe, antymitotyczne czy immunosupresyjne. Oprócz nich stosuje się również azatioprynę, cyklosporynę A, takrolimus, niektóre leki przeciwnowotworowe, np. metotreksat, busulfan, winkrystynę. Ich działanie opiera się na hamowaniu funkcji limfocytów  (np. w przypadku cyklosporyny A głównie pomocniczych Th), zmniejszaniu wydzielania limfokin, hamowaniu humoralnych i komórkowych reakcji odpornościowych, modyfikacji przewlekłych procesów zapalnych. Do najgroźniejszych działań niepożądanych długotrwałego stosowania steroidów należy choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy. W etiopatogenezie tego stanu chorobowego podkreśla się zahamowanie syntezy i zmniejszenie ochronnego działania prostaglandyn w błonie śluzowej żołądka, obniżenie produkcji śluzu żołądkowego, a w konsekwencji spadek odporności błony śluzowej żołądka na trawiące działanie soku żołądkowego. Obecnie podkreśla się, że częste występowanie wrzodów jest wynikiem nie tylko działania steroidów, ale równoczesnego stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Długotrwała steroidoterapia predysponuje także do zaburzeń wchłaniania jelitowego, niedoborów wapnia, witaminy D i niedożywienia oraz wtórnej osteoporozy. Do niepożądanych działań leków immunosupresyjnych zalicza się stany zapalne jamy ustnej, nudności, wymioty, biegunkę, ostre zapalenie trzustki oraz uszkodzenie wątroby. Z uwagi na niepożądane działania gastrologiczne omawianych leków (w tym bardzo częste z górnego odcinka przewodu pokarmowego) zaleca się profilaktyczne stosowanie preparatów o działaniu ochronnym błony śluzowej przewodu pokarmowego. Obecnie uważa się, że najlepszymi lekami tego typu są inhibitory pompy protonowej (IPP).",
author="Klincewicz, Beata
and Cichy, Wojciech",
pages="34--36",
url="https://www.termedia.pl/Gastroenterological-side-effects-of-steroids-and-immunotherapy-8211-preliminary-report,49,7798,1,1.html"
}