@Article{Niebisz2007,
journal="Kardiologia na co Dzień",
issn="1896-7698",
year="2007",
title="Przewlekła niewydolność serca w cukrzycy",
abstract="Przewlekła niewydolność serca występuje istotnie częściej wśród chorych na cukrzycę niż w populacji ogólnej. Mają na to wpływ takie czynniki, jak: często współistniejąca choroba niedokrwienna serca, nadciśnienie tętnicze, endoteliopatia, dysfunkcja nerwowego układu autonomicznego oraz kardiomiopatia cukrzycowa \– uszkodzenie miocytów wynikające z zaburzeń gospodarki węglowodanowej. Według najnowszych zaleceń Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (ang. European Society of Cardiology \– ESC) oraz Europejskiego Towarzystwa Diabetologicznego (ang. European Association for the Study of Diabetes \– EASD), leczenie przewlekłej niewydolności serca w cukrzycy powinno obejmować dwie najlepiej przebadane klinicznie grupy leków \– inhibitory konwertazy angiotensyny oraz w określonych przypadkach w skojarzeniu z beta-adrenolitykami. Leki moczopędne oraz antagoniści receptora aldosteronu są zarezerwowane dla leczenia objawowego. Z uwagi na duże ryzyko wystąpienia niewydolności serca u chorych na cukrzycę powinno się rozważyć leczenie u osób bez objawów czynnościowych oraz anatomicznych. Opieka nad chorym z cukrzycą i przewlekłą niewydolnością serca powinna być kompleksowa i obejmować również redukcję masy ciała, zadowalające wyrównanie metaboliczne cukrzycy, skuteczne leczenie dyslipidemii oraz uzyskanie prawidłowych wartości ciśnienia tętniczego.",
author="Niebisz, Agnieszka B.
and Karnafel, Waldemar",
pages="31--35",
url="https://www.termedia.pl/Chronic-heart-failure-in-diabetes,45,7934,1,1.html"
}