@Article{Kucewicz-Czech2007,
journal="Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery",
issn="1731-5530",
volume="4",
number="1",
year="2007",
title="Anestezjologia i Intensywna Terapia Zespół poperfuzyjny \– co nowego?",
abstract="Zespół niskich oporów naczyniowych wikłający operacje kardiochirurgiczne z użyciem krążenia pozaustrojowego jest konsekwencją uwalniania cytokin. Jest on jedną z form zespołu poperfuzyjnego. Charakteryzują go: niskie ciśnienie krwi, niskie ciśnienia napełniania serca, obniżone systemowe opory naczyniowe, prawidłowe lub podwyższone wartości rzutu minutowego serca i kwasica metaboliczna. Do wystąpienia zespołu predysponują: upośledzona funkcja serca, terapia heparyną i preparatami inhibitorów konwertazy angiotensyny. Leczenie objawów polega na podawaniu leków obkurczających naczynia. Zdarza się, że opory naczyniowe nie reagują na wzrastające dawki lewonoru. W przypadkach wazoplegii opornej na lewonor można rozważać podanie błękitu metylenu w dawce 2 mg/kg. Preparat stosowany w tej dawce nie wywołuje objawów ubocznych. Błękit metylenu jest inhibitorem tlenku azotu, który wydaje się odgrywać wiodącą rolę w etiologii zespołu niskich oporów naczyniowych.",
author="Kucewicz-Czech, Ewa
and Puzio, Jacek
and Zembala, Michał
and Czech, Bronisław
and Wojarski, Jacek
and Maruszewski, Marcin
and Knapik, Piotr",
pages="45--48",
url="https://www.termedia.pl/Anestezjologia-i-Intensywna-Terapia-Vasoplegic-syndrome-8211-current-status,40,7987,1,1.html"
}