@Article{Mazur-Roszak2007,
journal="Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia",
issn="1428-2526",
volume="11",
number="5",
year="2007",
title="Pierwotne chłoniaki tarczycy",
abstract="Pierwotne chłoniaki tarczycy występują rzadko, stanowiąc niejednorodną pod względem histologicznym i klinicznym grupę chorób, dlatego też stwarzają problemy diagnostyczne i terapeutyczne.  Chłoniaki tarczycy najczęściej powstają na podłożu przewlekłego limfocytarnego zapalenia tarczycy typu Hashimoto. Główne objawy związane są z obecnością w obrębie szyi patologicznej masy uciskającej sąsiednie struktury. U większości pacjentów możliwe jest ustalenie rozpoznania na podstawie biopsji cienkoigłowej i badań immunofenotypowych.  Najczęściej stwierdza się chłoniaki z dużych komórek B (DLBCL \– diffuse large \β cell lymphoma) i chłoniaki związane z błoną śluzową (MALT \– mucosa associated lymphoid tissue). Pacjenci z ograniczonymi chłoniakami typu MALT mogą być leczeni chirurgicznie z ewentualną następową chemioterapią i radioterapią. W przypadku bardziej złośliwych chłoniaków typu DLBCL konieczna jest chemioterapia. W tej grupie paliatywne leczenie chirurgiczne stosuje się w celu zmniejszenia masy guza u pacjentów z objawami ucisku. Rokowanie zależy od typu chłoniaka, jest dobre w przypadku chłoniaków typu MALT i zdecydowanie gorsze w grupie pacjentów z chłoniakami DLBCL, gdzie odsetek całkowitych 5-letnich przeżyć nie przekracza 50%. U pacjentów z gwałtownie powiększającym się wolem, któremu towarzyszy (lub nie) powiększenie węzłów chłonnych należy pamiętać o możliwości wystąpienia chłoniaka tarczycy.",
author="Mazur-Roszak, Małgorzata
and Litwiniuk, Maria
and Łącka, Katarzyna",
pages="272--275",
url="https://www.termedia.pl/Primary-thyroid-lymphomas,3,8614,1,1.html"
}