@Article{Migdalski2007,
journal="Pielęgniarstwo Chirurgiczne i Angiologiczne/Surgical and Vascular Nursing",
issn="1897-3116",
volume="1",
number="2",
year="2007",
title="Wartość kliniczna wskaźnika kostka-ramię",
abstract="Mimo postępu technologicznego i rozwoju badań obrazowych wskaźnik kostka-ramię pozostaje podstawowym badaniem w diagnostyce chorych z niedokrwieniem kończyn dolnych. Rozpoznanie przewlekłego niedokrwienia kończyn dolnych można obiektywnie potwierdzić przy użyciu tego prostego testu. Aby prawidłowo wykonać i zinterpretować pomiar, należy jednak znać jego ograniczenia, szczególnie u chorych z tętnicami obwodowymi uwapnionymi i niepodatnymi na ucisk (cukrzyca, niewydolność nerek). Wskaźnik kostka-ramię przynosi bezsporne korzyści w diagnozowaniu niedokrwienia kończyn dolnych, jest również silnym, niezależnym czynnikiem rokowniczym zdarzeń sercowo-naczyniowych. Przesiewowe stosowanie pomiaru wskaźnika kostka-ramię powinno dotyczyć: \• chorych z objawami wysiłkowego bólu kończyn dolnych,  \• wszystkich chorych w wieku 50\–69 lat z czynnikami ryzyka miażdżycy (szczególnie z cukrzycą lub wywiadem nikotynizmu),  \• chorych powyżej 70. roku życia oraz  \• tych z ryzykiem epizodów sercowo-naczyniowych ocenianym w skali Framingham na 10\–20% w okresie 10-letnim.  Chorzy z nieprawidłowym wskaźnikiem (\≤0,9; \1,4) wymagają modyfikacji czynników ryzyka miażdżycy i terapii przeciwpłytkowej w celu zmniejszenia śmiertelności z powodów sercowo-naczyniowych. W niniejszej pracy autorzy przedstawiają przydatność kliniczną oraz ograniczenia diagnostyczne wskaźnika kostka-ramię.",
author="Migdalski, Arkadiusz
and Jawień, Arkadiusz",
pages="81--86",
url="https://www.termedia.pl/Clinical-value-of-ankle-brachial-pressure-index,50,8645,1,1.html"
}