@Article{Gąsior2007,
journal="Advances in Interventional Cardiology/Postępy w Kardiologii Interwencyjnej",
issn="1734-9338",
volume="3",
number="3",
year="2007",
title="Artykuł oryginalnyCzynniki determinujące przepływ w mikrokrążeniu u chorych  z zawałem serca leczonych przezskórną interwencją wieńcową",
abstract="Wstęp: Zaburzony przepływ mięśniowy związany jest z wyższą śmiertelnością wewnątrzszpitalną i odległą. Występowanie zjawiska no-reflow również pogarsza rokowanie chorych z zawałem serca (ang. myocardial infarction \– MI). Dlatego też celem pracy było wyodrębnienie czynników determinujących zaburzony przepływ na poziomie mikrokrążenia oraz pogorszenie przepływu lub zjawisko no-reflow w grupie chorych z zawałem serca z uniesieniem odcinka ST (STEMI) leczonych przezskórną interwencją wieńcową (ang. percutaneous coronary intervention \– PCI).  Metody: Do analizy włączono kolejnych chorych ze STEMI leczonych za pomocą PCI (metodą bezpośredniej implantacji stentów lub po uprzedniej predylatacji balonowej). Z analizy wyłączono chorych z obrzękiem płuc  i wstrząsem kardiogennym. Wyniki: Analizie poddano 217 z 300 kolejnych chorych z MI. U 110 chorych wykonano angioplastykę metodą bezpośredniego stentowania, a 107 chorym implantowano stenty po uprzedniej predylatacji balonowej. W analizie jednoczynnikowej najistotniejszym czynnikiem determinującym występowanie przepływu TMPG 0\–1 było wykonanie angioplastyki w tętnicy przedniej zstępującej (OR=2,15, 95% CI 1,03\–4,51) oraz zawał ściany przedniej (OR=2,12, 95% CI 1,01\–4,43). Ponadto dłuższy czas od początku bólu do rozpoczęcia zabiegu o 1 godzinę  i starszy wiek chorych o 1 rok zwiększały ryzyko występowania TMPG 0\–1 odpowiednio o 1,49 i 1,06. W analizie wieloczynnikowej niezależnym parametrem determinującym przepływ TMPG 0\–1 był wiek chorych  (na każdy 1 rok OR=1,04, 95% CI 1,00\–1,08). Na podstawie analizy jednoczynnikowej stwierdzono, że obecność cukrzycy związana była z około 6-krotnie większym ryzykiem wystąpienia pogorszenia przepływu lub no-reflow (OR=6,10, 95% CI 2,22\–16,80). Na każdy 1 mm długości zmiany oraz długości implantowanego stentu ryzyko to wynosiło odpowiednio 1,20 i 1,09. Ponadto czynnikami zwiększającymi ryzyko były: wiek chorych (na każdy 1 rok OR=1,07, 95% CI 1,02\–1,12) i procent zwężenia po PCI w segmencie zawałowym (na każdy 1% OR=1,04, 95% CI 1,01\–1,08). W analizie wieloczynnikowej wykazano, że niezależnymi czynnikami wystąpienia pogorszenia przepływu lub no-reflow były: cukrzyca (OR=8,09, 95% CI 2,3\–28,3), długość zmiany (na każdy 1 mm OR=1,26, 95% CI 1,08\–1,49) oraz wiek chorych (na każdy 1 rok OR=1,06, 95% CI 1,00\–1,13). Zastosowanie bezpośredniej implantacji stentów nie miało wpływu na ryzyko występowania przepływu TMPG 0\–1 i pogorszenia przepływu lub no-reflow. Wnioski: W grupie chorych z MI leczonych PCI można wyodrębnić czynniki determinujące przepływ na poziomie mikrokrążenia i występowanie zjawiska no-reflow.",
author="Gąsior, Mariusz
and Pres, Damian
and Gierlotka, Marek
and Lech, Piotr
and Lekston, Andrzej
and Hawranek, Michał
and Słonka, Grzegorz
and Tajstra, Mateusz
and Dyrbuś, Krzysztof
and Stasik-Pres, Gabriela
and Kalarus, Zbigniew
and Poloński, Lech",
pages="121--127",
url="https://www.termedia.pl/Original-paper-Factors-affecting-microvascular-flow-in-patients-with-myocardial-infarction-treated-with-percutaneous-coronary-intervention,35,8996,1,1.html"
}