Kardiochirurgia dorosłychChirurgiczne leczenie migotania przedsionków u chorych operowanych z powodu wady aortalnej - Pawlaczyk, Rafał; Szyndler, Krzysztof; Siondalski, Piotr; Brzeziński, Maciej; Jagielak, Dariusz; Rogowski, Jan (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2008)
Wstęp: W piśmiennictwie fachowym brakuje opracowań na temat wyników chirurgicznego leczenia migotania przedsionków u chorych operowanych z powodu wady zastawki aortalnej. Ta grupa pacjentów zwykle jest rzadko opisywana, co wynika zapewne z olbrzymiej liczebnej przewagi chorych z wadą mitralną. Trudno doszukać się oceny skuteczności ablacji, zwłaszcza w odległym okresie po operacji. Cel: Praca ma na celu zwrócenie uwagi na tę grupę pacjentów będących w mniejszości i próbę oceny uzyskiwanych wyników. Materiał i metody: W latach 2004–2007 u 12 chorych operowanych z powodu wady aortalnej wykonano jednocześnie ablację przewlekłego migotania przedsionków za pomocą prądu o częstotliwości radiowej. U 11 z nich zastosowano elektrodę dwubiegunową. Rytm serca oceniano bezpośrednio po zabiegu, przed wypisem (7. doba), 3 miesiące później podczas kontroli ambulatoryjnej oraz rok po operacji. Wyniki: Nie zanotowano powikłań związanych z ablacją. U wszystkich pacjentów uzyskano powrót rytmu zatokowego na sali operacyjnej, skuteczność w utrzymaniu rytmu zatokowego po tygodniu wynosiła 58%, po 3 miesiącach 75%, a po roku 50%. Wnioski: Ablacja migotania przedsionków u chorych z wadą aortalną jest procedurą bezpieczną, dostępne urządzenia pozwalają na jej wykonanie bez istotnego wydłużania czasu zabiegu. Niestety, 100-procentowa skuteczność uzyskania rytmu zatokowego na sali operacyjnej nie przekłada się na tak samo dobry wynik odległy.