TorakochirurgiaZmiany stężenia białka całkowitego u pacjentów poddanych zabiegowi pneumonektomii z powodu niedrobnokomórkowego raka płuca - Witkowska, Dominika; Alchimowicz, Jacek; Kubisa, Bartosz; Pieróg, Jarosław; Kozak, Anna; Bielewicz, Michał; Wojtyś, Małgorzata; Grodzki, Tomasz (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2008)
Cel pracy: Ocena zmiany stężenia białka całkowitego i ciśnienia koloidoosmotycznego u pacjentów po usunięciu płuca w okresie okołooperacyjnym. Materiał i metody: Badano stężenie białka całkowitego u 41 pacjentów (32 mężczyzn w wieku 43–72 lat, średnio 57,8 i 9 kobiet w wieku 45–73 lat, średnio 58,1) z niedrobnokomórkowym rakiem płuca zakwalifikowanych do leczenia operacyjnego przed usunięciem płuca i 1, 2, 4 oraz 7 dni po usunięciu płuca. Inne analizowane parametry to liczba czerwonych i białych krwinek, hematokryt, czas trwania zabiegu, jak również stan zaawansowania nowotworu. W celu wyeliminowania wpływu istniejących przed operacją możliwych zaburzeń w gospodarce białkowej do grupy badanej zaliczono chorych bez utraty masy ciała i bez innych objawów wyniszczenia, u których nie stwierdzono przewlekłych chorób nerek lub wątroby mogących powodować utratę, zmniejszenie produkcji lub przemieszczenie białka. Wyniki: U 23 chorych wycięcie płuca przeprowadzono po stronie lewej, u 18 – po stronie prawej. U 18 pacjentów jako pierwsze zamknięto unaczynienie tętnicze płuca, u 23 osób – początkowo podwiązano spływ żylny. Czas trwania operacji mieścił się w przedziale od 85 do 220 minut, średnio 134 minuty. U wszystkich chorych wykonano limfadenektomię śródpiersiową. U 12 pacjentów przed operacją stosowano chemioterapię, 29 osób było kwalifikowanych do operacji bez leczenia neoadjuwantowego. Histologicznie przeważał rak płaskonabłonkowy – u 25 chorych, rak wielkokomórkowy u 7, gruczolakorak u 5, u 2 wystąpiła postać mieszana, u 1 pacjenta wystąpił rak drobnokomórkowy i u 1 osoby typowy rakowiak. Zaobserwowano stopniowe zmniejszanie się stężenia białka całkowitego w 1. i 2. dobie, następnie zwiększanie się w 4. i 7. dobie po operacji, niezależnie od wartości innych ocenianych parametrów. Istotny statystycznie spadek zaobserwowano, porównując poziom białka przed operacją i we wszystkich kolejnych dobach pooperacyjnych, a także w 1. vs 7. dobie (p<0,02) oraz w 2. vs 7. dobie (p<0,04). Nie zaobserwowano istotnej statystycznie zależności pomiędzy żadnym z analizowanych parametrów a stężeniem białka w osoczu. Wnioski: Zmiany stężenia białka całkowitego w osoczu krwi we wczesnym okresie po pneumonektomii są istotne i wymagają starannego monitorowania.