TorakochirurgiaZastosowanie roztworu Lugola w diagnostyce zmian chorobowych przełyku o wysokim ryzyku nowotworzenia - Włodarczyk, Janusz (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2008)
Wstęp: Złe rokowanie pacjentów chorych na raka płaskonabłonkowego przełyku i złącza przełykowo-żołądkowego zmusza do zastosowania metod umożliwiających wczesne wykrycie stanów wysokiego ryzyka nowotworzenia. Cel: Endoskopia z użyciem roztworu Lugola jest stosowana w diagnostyce wczesnej postaci raka płaskonabłonkowego przełyku. Celem pracy jest analiza wartości endoskopii rozszerzonej o barwienie roztworem Lugola w diagnostyce zmian chorobowych wysokiego ryzyka nowotworzenia w przełyku. Materiał i metody: Do badania zakwalifikowano 96 chorych. Metoda wykorzystuje reakcję pomiędzy glikogenem zawartym w nabłonku przełyku a jodem w roztworze Lugola. Oceny endoskopowej dokonywano przed podaniem roztworu Lugola, następnie oceniano granicę przełykowo-żołądkową i wybarwienie błony śluzowej po podaniu roztworu Lugola. Biopsji dokonywano z miejsc wybarwionych i niewybarwionych. Wyniki: Metodę cechuje wysoka czułość (83%) i specyficzność (63%), a stosunek pól niewybarwionych do wybarwionych jest statystycznie znamienny. Dzięki prawidłowej ocenie granicy przełykowo-żołądkowej metoda daje możliwość postawienia prawidłowej diagnozy przełyku Barretta. Chociaż nie zdiagnozowano postaci wczesnej raka przełyku, to w 1 przypadku stwierdzono dysplazję dużego stopnia powiązaną z zapaleniem błony śluzowej przełyku III stopnia. Wnioski: W przeprowadzonym badaniu nie wykryto wczesnej postaci raka przełyku, jednak badanie endoskopowe rozszerzone o barwienie roztworem Lugola stanowi czułą metodę diagnostyki zmian chorobowych o wysokim ryzyku nowotworzenia.