Diagnostyka zlokalizowanej postaci drobnokomórkowego raka płuca - Sas-Korczyńska, Beata; Wójcik, Ewa; Łuczyńska, Elżbieta; Kulpa, Jan; Korzeniowski, Stanisław (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2008)
Drobnokomórkowy rak płuca (DKRP) stanowi ok. 20% wszystkich nowotworów złośliwych płuc. Najważniejszym czynnikiem prognostycznym u chorych na DKRP jest stopień zaawansowania. Celem pracy jest omówienie badań diagnostycznych, na podstawie których można wyodrębnić chorych na zlokalizowaną postać (ZP) DKRP. W latach 2002–2005 u 87 chorych z rozpoznanym DKRP przeprowadzono diagnostykę, której celem było określenie stopnia zaawansowania DKRP. Wykonywano badania obrazowe (radiologiczne, scyntygraficzne, ultrasonograficzne) oraz badania biochemiczne (morfologię krwi), badania oceniające funkcję nerek i wątroby oraz poziom markerów dehydrogenazy mleczanowej (LDH), swoistej enolazy neuronowej (NSE) oraz prekursora peptydu uwalniającego gastrynę (ProGRP). Po wykonaniu badań obrazowych u 18 chorych (20,69%) stwierdzono obecność przerzutów odległych. Zakwalifikowano tych chorych do postaci uogólnionej (UP) DKRP. Przerzuty zlokalizowane były najczęściej w mózgu (7/18 chorych), kościach (5/18 chorych) oraz wątrobie (4/18 chorych). U 69 chorych (79,31%) potwierdzono zlokalizowaną postać choroby (ZP DKRP). W wykonanych przed leczeniem badaniach obrazowych i oznaczeniach poziomów markerów stwierdzono: • powiększone węzły chłonne śródpiersia u 43 chorych (62,32%), • podwyższony poziom markerów w surowicy: NSE >24,7 ng/ml (39 chorych – 56,5%), ProGRP >50 pg/ml (54 chorych – 78,3%), LDH >450 IU/ml 12 chorych – 17,4%). W grupie 69 chorych na OP DKRP przeprowadzono leczenie skojarzone równoczesną chemioradioterapią. W czasie obserwacji u 26 chorych (37,7%) stwierdzono rozwój przerzutów odległych. Najczęściej zlokalizowane były one w wątrobie (9 chorych), mózgu (7 chorych), węzłach chłonnych jamy brzusznej (7 chorych) oraz kościach (6 chorych). Nie wykazano zależności pomiędzy częstością niepowodzeń po leczeniu, jakimi były przerzuty odległe a podwyższonym poziomem markerów przed leczeniem.