Niedokrwienie mięśnia sercowego – przegląd metod diagnostyki nieinwazyjnej - Wardęga, Tomasz; Drożdż, Jarosław (Przegląd Kardiodiabetologiczny/Cardio-Diabetological Review, 2008)
W prezentowanym artykule dokonano przeglądu dostępnych metod diagnostyki nieinwazyjnej rekomendowanych przez amerykańskie towarzystwa kardiologiczne. Uważa się, iż wskazaniem do wykonania tych badań jest tzw. pośrednie podobieństwo choroby wieńcowej. Najtańszym i najbardziej popularnym badaniem jest nadal zapis spoczynkowy elektrokardiogramu (EKG). Całodobowy zapis metodą Holtera odgrywa istotną rolę w diagnostyce zaburzeń rytmu i przewodnictwa serca, natomiast przydatność tej metody w diagnostyce niedokrwienia mięśnia sercowego jest ograniczona. Badaniem charakteryzującym się dużą czułością i swoistością oraz najbardziej popularnym w diagnostyce choroby wieńcowej okazuje się badanie wysiłkowe na bieżni lub cykloergometrze. Istnieje duża grupa osób, dla których badanie to jest z różnych względów niemożliwe do wykonania lub EKG wysiłkowy jest niediagnostyczny. Chorym tym proponuje się wówczas równoważne pod względem wiarygodności echokardiograficzną próbę obciążeniową lub radioizotopowe badanie SPECT. Z nowszych badań diagnostycznych na uwagę zasługują coraz częściej wykonywana tomografia spiralna 32-rzędowa lub 64-rzędowa i bardzo rzadko – przede wszystkim ze względu na wysoką cenę – rezonans magnetyczny oraz emisyjna tomografia pozytronowa (PET).