Anestezjologia i intensywna terapiaDoświadczenia własne z zastosowaniem rekombinowanego aktywowanego czynnika VIIa (NovoSeven) w leczeniu ciężkich krwotoków w kardiochirurgii - Michalska-Krzanowska, Grażyna; Stanek, Mirosława; Grzegrzółka, Ryszard (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2008)
Wstęp: Ciężkie krwotoki podczas zabiegów kardiochirurgicznych są często trudne do opanowania. Skuteczność postępowania z zastosowaniem tradycyjnych środków przeciwkrwotocznych nie zawsze daje pozytywne rezultaty. Cel pracy: Autorzy ocenili skuteczność wprowadzenia do praktyki klinicznej rFVIIa w wybranej grupie chorych z trudnymi do opanowania krwawieniami okołooperacyjnymi. Materiał i metody: rFVIIa został zastosowany u 20 chorych podczas zabiegów kardiochirurgicznych. Wszyscy chorzy odznaczali się prawidłowym układem krzepnięcia przed zabiegiem operacyjnym. Autorzy porównali średnią utratę krwi w ciągu 12 godz. przed podaniem i po podaniu rFVIIa oraz dynamikę krwawienia przed leczeniem i po leczeniu rFVIIa. Średnia dawka rFVIIa wynosiła 39,23±20,70 µ/kg. Wyniki: Po wyczerpaniu możliwości terapeutycznych przy użyciu tradycyjnych leków przeciwkrwotocznych zdecydowano o włączeniu rFVIIa. Po podaniu dawki 14,45–81,35 µg/kg krwawienie zatrzymało się u 11 chorych. Wyraźnie zmniejszyło się u 7 chorych. 2 chorych otrzymało dodatkową dawkę preparatu z dobrym rezultatem. Podanie rFVIIa u większości chorych wyraźnie ograniczyło ilości przetaczanych preparatów krwi i stabilizację parametrów układu krzepnięcia. Wnioski: rFVIIa jest w stanie poprawić wyniki leczenia i śmiertelność chorych w trudnych do opanowania krwawieniach okołooperacyjnych w kardiochirurgii.