Wpływ insulinoterapii na masę ciała u chorych na cukrzycę typu 2Czy należy obawiać się leczenia insuliną osób otyłych? - Czupryniak, Leszek; Nieznaj, Monika; Szymańska-Garbacz, Elektra; Saryusz-Wolska, Małgorzata (Przewodnik Lekarza/Guide for GPs, 2008)
Podstawowym celem niefarmakologicznego leczenia cukrzycy typu 2 jest dążenie do normalizacji masy ciała. Osiąg-nięcie tego celu u znacznej większości chorych jest bardzo trudne. Najczęściej stosowane leki przeciwcukrzycowe, np. pochodne sulfonylomocznika lub insulina, sprzyjają wzrostowi masy ciała, tym samym utrudniając uzyskanie optymalnej kontroli glikemii. Uważa się, że wdrożenie insulinoterapii w cukrzycy typu 2 wiąże się ze wzrostem masy ciała, średnio ok. 5 kg w pierwszym roku leczenia insuliną. Ze względu na niekorzystny wpływ insulinoterapii na masę ciała wielu lekarzy zwleka z decyzją o rozpoczęciu stosowania insuliny, mimo jednocześnie występujących u chorego wskazań do takiego postępowania. Od 2006 r. wspólne zalecenia Europejskiego Towarzystwa Badań nad Cukrzycą i Amerykańskiego Towarzystwa Diabetologicznego, uznając kluczową rolę dysfunkcji komórki β i deficytu insulinosekrecji w patofizjologii cukrzycy typu 2, wskazują na możliwość wczesnego wdrażania insulinoterapii, po próbie modyfikacji stylu życia i zastosowaniu metforminy. Wyniki dotychczas przeprowadzonych badań wskazują, że wzrost masy ciała po rozpoczęciu insulinoterapii jest szczególnie prawdopodobny u pacjentów młodszych oraz u tych, u których wystąpiła znacząca utrata masy ciała w okresie przed rozpoczęciem leczenia insuliną. U osób starszych i otyłych może jednakże dojść do redukcji masy ciała po rozpoczęciu leczenia insuliną, co oznacza, że otyłość w najmniejszym stopniu nie powinna zniechęcać lekarzy do odpowiednio wczesnego rozpoczynania insulinoterapii. Terapia skojarzona przy użyciu insuliny i metforminy jest najlepiej udokumentowaną metodą zmniejszenia ryzyka przyrostu masy ciała w tej grupie chorych. Dołączenie metforminy do insulinoterapii pozwala na znaczne zmniejszenie ilości podawanej insuliny, a także wiąże się z redukcją liczby przyjmowanych przez chorych z posiłkiem kalorii. W celu ograniczenia przyrostu masy ciała związanego z leczeniem insuliną wskazane jest rozpoczynanie podawania tego hormonu od niskich dawek i powolne ich zwiększanie aż do uzyskania pożądanej poprawy wyrównania metabolicznego choroby.