Inklinacja pozytywna, blednięcie afektywne i wiarygodność pamięci autobiograficznej - Maruszewski, Tomasz (Neuropsychiatria i Neuropsychologia/Neuropsychiatry and Neuropsychology, 2008)
Pamięć autobiograficzną można określić jako pamięć indywidualnej przeszłości. Świadomości dostępne są wspomnienia autobiograficzne, konstruowane z informacji zawartych w pamięci trwałej. Informacje autobiograficzne zapisane są w trzech osobnych bazach danych, kolejno odnoszących się do okresów życia, powtarzających się zdarzeń ogólnych oraz zdarzeń specyficznych. We wspomnieniach ujawnia się specyficzna zależność polegająca na tendencji do częstszego przywoływania zdarzeń pozytywnych w porównaniu ze zdarzeniami neutralnymi i negatywnymi. W ciągu życia człowieka funkcjonowanie pamięci autobiograficznej się zmienia. Początkowy okres obejmujący czas do ukończenia 2.–4. roku życia objęty jest amnezją dziecięcą. Po 50. roku życia pojawia się efekt reminiscencji polegający na szczególnie łatwym przywoływaniu wspomnień z okresu między 10. a 30. rokiem życia. Omówiono zjawisko fałszywej pamięci polegające na przywoływaniu wspomnień takich zdarzeń, których jednostka nie przeżyła. Badania nad pamięcią w ograniczonym stopniu mogą sięgać do modeli laboratoryjnych. Przeanalizowano zagadnienia związane z nowymi badaniami nad pamięcią operacyjną i metapamięcią.