Skuteczność leczenia wysiłkowego nietrzymania moczu metodą załonową i przezzasłonową – obserwacja średnioterminowa - Szymański, Jacek; Siekierski, Paweł B.; Baranowski, Włodzimierz (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2008)
Przeanalizowano 91 zabiegów przeprowadzonych techniką załonową (ang. tension free vaginal tape – TVT) i 60 zabiegów przeprowadzonych techniką przezzasłonową (ang. transobturator tape – TOT) w celu porównania skuteczności leczniczej obu typów operacji, stosowanych w leczeniu wysiłkowego nietrzymania moczu u kobiet. Kwalifikacja do zabiegu obejmowała wywiad, badania przedmiotowe i ginekologiczne z próbą kaszlową, oceną statyki narządu rodnego wg skali POPQ, test podpaskowy oraz testy urodynamiczne. Subiektywną skuteczność operacji w odniesieniu do jakości życia oceniano na podstawie rozmów z pacjentkami podczas kolejnych wizyt kontrolnych, a także za pomocą kwestionariuszy IIQ-7 i VAS, wypełnianych przed zabiegiem i 6 mies. po nim. Obie grupy były porównywalne pod względem charakterystyki pacjentek, wyników badań urodynamicznych i przedoperacyjnej oceny jakości życia. Czas trwania zabiegu TOT był znamiennie krótszy niż TVT (mediana 20 min vs 35 min, p=0,0001). Średnia śródoperacyjna utrata krwi była znamiennie mniejsza podczas operacji TOT (p=0,006), natomiast czas hospitalizacji w obu grupach był podobny (mediana 3 dni, p=0,08). Perforacja pęcherza moczowego dotyczyła wyłącznie procedury TVT i wystąpiła w 5% przypadków. Trudności z samodzielną mikcją w przebiegu pooperacyjnym manifestowało 13% pacjentek po TVT i 5% po TOT. Wykazano istotnie mniejsze ryzyko wystąpienia powikłań śródoperacyjnych i wczesnopooperacyjnych u pacjentek poddanych TOT w porównaniu z operowanymi sposobem TVT (OR=0,35, 95% CI 0,13–0,92). W obu grupach zaobserwowano podobny (p=0,32) odsetek wyleczeń (88% po TVT, 95% po TOT), poprawy (2% po TVT, 2% po TOT) oraz niepowodzeń (10% po TVT, 3% po TOT). Operacje TVT i TOT charakteryzują się wysokim odsetkiem wyleczeń i wpływają na pooperacyjną poprawę jakości życia. Wydaje się jednak, że ze względu na mniejsze ryzyko wystąpienia powikłań, krótszy czas trwania zabiegu i mniejszą śródoperacyjną utratę krwi preferowana powinna być droga przezzasłonowa.