Padaczka w chorobach nowotworowych mózgu - Nagańska, Ewa (Przewodnik Lekarza/Guide for GPs, 2008)
Rzeczywisty mechanizm występowania napadów padaczkowych u chorych z guzem mózgu nie został do końca poznany. Napady padaczkowe nie wywodzą się bezpośrednio z uszkodzonych struktur, ale raczej z podrażnionych obszarów korowych w bliskim sąsiedztwie uszkodzenia. Z napadami padaczkowymi najczęściej związane są: guz dysembrioplastyczny (DNT), gangliocytoma, ganglioglioma (1%), astrocytoma pilocyticum (4%), oligodendroglioma, hamartoma podwzgórza. Patogeneza lekoopornych napadów padaczkowych wiąże się z zaburzeniami migracji neuronalnej, powstawaniem nieprawidłowych połączeń aksodendrytycznych, prowadzących do zmian właściwości morfologicznych i biochemicznych okolicznych neuronów oraz zaburzeń wydzielania neurotransmiterów i neuromodulatorów. Przed wyborem leku przeciwpadaczkowego należy uwzględnić interakcje z jednocześnie stosowanymi lekami przeciwnowotworowymi. Standardem diagnostyki po pierwszym napadzie padaczkowym jest wysokiej rozdzielczości rezonans magnetyczny mózgu, ze względu na możliwość rozpoznania nie tylko zmian położonych powierzchownie, ale również szczegółowej oceny struktur płata skroniowego.