Stężenie greliny u pacjentów hemodializowanych z niewydolnością serca - Małyszko, Jacek; Koźmiński, Piotr; Małyszko, Jolanta (Przegląd Kardiodiabetologiczny/Cardio-Diabetological Review, 2008)
Grelina jest 22-aminokwasowym peptydem syntetyzowanym i uwalnianym przede wszystkim w żołądku, ponadto jest produkowana i uwalniana także w innych tkankach, m.in. w sercu i nerkach. Jej stężenie okazuje się zwiększone w zastoinowej niewydolności serca oraz w przypadku chorych z przewlekłą niewydolnością nerek. Przewlekła niewydolność nerek często współistnieje z niewydolnością serca. Celem pracy była ocena korelacji między greliną, preprogreliną a wybranymi parametrami echokardiograficznymi u chorych hemodializowanych oraz próba oceny zależności między stopniem NYHA a wartościami greliny i greliny acylowanej u tych pacjentów. U osób z wyższą klasą NYHA (III i IV) stwierdzono istotnie statystycznie mniejsze stężenia greliny i preprogreliny w porównaniu z chorymi z I klasą NYHA. U pacjentów z IV klasą NYHA odnotowano ponadto istotnie większy wymiar końcoworozkurczowy lewej komory, większe stężenie cholesterolu i lipoprotein o małej gęstości (ang. low density lipoproteins – LDL), mniejsze stężenie triglicerydów i niższą frakcję wyrzutową. Pacjenci ci byli starsi, mieli mniejszą diurezę resztkową, byli dializowani istotnie krócej. Wykazano istotne statystycznie korelacje między stężeniem greliny a obecnością nadciśnienia tętniczego, stężeniem lipoprotein o dużej gęstości (ang. high density lipoproteins – HDL), wskaźnikiem adekwatności dializy Kt/V oraz między stężeniem preprogreliny a wiekiem, klasą NYHA, HDL, grelinami. Zmniejszone stężenie greliny i preprogreliny u pacjentów hemodializowanych z niewydolnością krążenia może wynikać z przebytego zawału mięśnia sercowego.