Leczenie przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B i lekooporność - Nazzal, Khalil (Gastroenterology Review/Przegląd Gastroenterologiczny, 2009)
Przez ponad 10 lat standardowe leczenie przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (PZW B) było ograniczone do stosowania interferonu a (IFN-a) i lamiwudyny. Interferon ten jest obarczony licznymi działaniami ubocznymi, a podawaniu lamiwudyny towarzyszy zjawisko lekoopornych mutantów wirusa zapalenia wątroby typu B (hepatitis B virus – HBV). W ostatnich kilku latach zarejestrowano nowe analogi nukleozydowe/nukleotydowe. W celu osiągnięcia optymalnego celu, jakim jest całkowita eradykacja zakażenia HBV, konieczne są badania nad nowymi preparatami różniącymi się od obecnie stosowanych m.in. mechanizmem działania.