Wpływ radioterapii na zaburzenia pracy serca - Ziółkowska, Ewa; Woźniak-Wiśniewska, Anita; Wiśniewski, Tomasz; Makarewicz, Roman; Sinkiewicz, Władysław (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2009)
Zaburzenia kardiologiczne zaliczane są do późnych powikłań radioterapii obszaru klatki piersiowej i najczęściej ujawniają się po ok. 10 latach od zakończenia leczenia promieniowaniem joni- zującym. Mogą one stanowić istotny problem u chorych na raka piersi lub z chłoniakiem Hodgkina z uwagi na spodziewany długi okres przeżycia w tej grupie pacjentów. Opisywane zaburzenia były zlokalizowane głównie w osierdziu i naczyniach wieńcowych, ale może także wystąpić dysfunkcja mięśnia sercowego, układu bodźcoprzewodzącego czy zastawek serca. Podczas stosowania starszych technik napromieniania odsetek powikłań kardiologicznych po leczeniu był znaczący. Wraz z postępem radioterapii dawka, jaką otrzymuje serce, uległa istotnej redukcji, ale popromienne uszkodzenie serca stanowi nadal spory odsetek skutków ubocznych leczenia onkologicznego. Może to być związane z wykorzystaniem nowych, bardziej kardiotoksycznych leków w schematach chemioterapii, która poprzedza napromienianie, lub na skutek potencjalnej nadwrażliwości komórek śródbłonka na niskie dawki promieniowania jonizującego. Celem pracy jest przegląd dostępnego piśmiennictwa opisującego możliwe powikłania kardiologiczne po stosowaniu promieniowania jonizującego u pacjentów z chorobą nowotworową.