TECHNIKI OBRAZOWANIAZnaczenie prawidłowo rozpoznanego problemu klinicznego wrodzonej wady serca pod postacią skorygowanego przełożenia wielkich pni tętniczych (l-TGA) na podstawie własnego materiału klinicznego - Głowacki, Jan; Obersztyn, Anna; Wasilewski, Jarosław; Obersztyn, Maciej; Karwot, Blandyna; Kusa, Jacek; Miszalski-Jamka, Karol; Osadnik, Tadeusz; Iwiński, Janusz; Białkowski, Jacek (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2009)
Wstęp: Skorygowane przełożenie wielkich pni tętniczych (l-TGA) jest rzadkim typem wrodzonej wady rozwojowej układu krążenia. Cel pracy: Celem pracy jest przybliżenie problemu złożonej wady serca l-TGA oraz przedstawienie niewątpliwie poważnego problemu klinicznego, jaki stwarza ta wada, na podstawie dwóch przypadków – pierwszego rozpoznanego wcześnie, właściwie leczonego oraz drugiego rozpoznanego zbyt późno, w życiu dorosłym, uprzednio niewłaściwie leczonego. Materiał i metody: Przedstawiono dwa przypadki l-TGA. W pierwszym rozpoznano wadę u noworodka. Po wykonaniu dwóch zabiegów operacyjnych (w 2. dobie życia oraz w wieku 5 lat) chory pozostaje w stałej obserwacji klinicznej. W drugim przypadku 36-letni chory został przyjęty na oddział kardiologiczny z ciężką niewydolnością krążenia. U niego wrodzona wada serca nie została uprzednio prawidłowo rozpoznana, a zatem nie była leczona. Z powodu niewydolności serca i zaawansowanego nadciśnienia płucnego jedynym, objawowym, sposobem leczenia pozostaje przeszczep serca i płuc. Dyskusja: Pojęcie skorygowanego przełożenia wielkich pni tętniczych jest nierozłącznie związane z pojęciem inwersji komór. Wada ta może mieć charakter izolowany (10%). Najczęściej spotykanymi anomaliami towarzyszącymi są: wady strukturalne zastawki systemowej (70–90%), ubytek w przegrodzie międzykomorowej (79%) oraz różnego stopnia zwężenia dróg wypływu. Najbardziej przydatnym i niejednokrotnie całkowicie wystarczającym do postawienia rozpoznania jest badanie echokardiograficznie, wykonywane już nawet w okresie prenatalnym. W niektórych przypadkach pomocne, a niekiedy konieczne może być poszerzenie diagnostyki o badanie tomokomputerowe, rezonans magnetyczny lub cewnikowanie diagnostyczne serca. Naturalny przebieg wady zależy w głównej mierze od jej konfiguracji i współistnienia wad towarzyszących. Moment podjęcia decyzji o interwencji kardiochirurgicznej oraz rodzaj proponowanego zabiegu nierozerwalnie związany jest z wadami towarzyszącymi.