Leczenie anemii u chorych na nowotwory złośliwe - Rolski, Janusz; Pawlicki, Marek; Zemełka, Tomasz (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2002)
Niedokrwistość występuje u 50 proc. chorych leczonych z powodu nowotworów złośliwych. Wykazuje ona charakterystyczne podobieństwo do niedokrwistości chorób przewlekłych. Nie tylko wpływa negatywnie na jakość życia chorych na nowotwory, ale może mieć również niekorzystny wpływ na wyniki leczenia. Dlatego też leczenie anemii jest istotnym elementem leczenia podtrzymującego. Przetoczenie krwi jest szybkim i skutecznym sposobem wyrównania anemii, lecz może powodować różne powikłania. Erytropoetyna (EPO) jest alternatywną, skuteczną i bezpieczną metodą leczenia anemii. Na podstawie badań klinicznych ustalono rekomendację do leczenia EPO pacjentów u których poziom hemoglobiny jest niższy niż 10 g/dl. Optymalną dawkę EPO ustalono na 150 j./kg 3 razy w tyg., podawaną podskórnie przez minimum 4 tyg. U pacjentów, którzy nie odpowiadają pozytywnie na tę dawkę należy rozważyć możliwość jej eskalacji. Jeżeli po 6-8 tyg. nie uzyska się pozytywnej odpowiedzi na leczenie, kontynuowanie terapii nie wydaje się celowe. W następnym etapie leczenia dawka EPO powinna być utrzymana na poziomie umożliwiającym utrzymanie poziomu hemoglobiny 12 g/dl. Głównym wskazaniem do podawania EPO w onkologii jest anemia spowodowana chemioterapią pochodnymi platyny. Również 50-75 proc. chorych na szpiczaka i chłoniaki nieziarnicze o niskim stopniu złośliwości odpowiada pozytywnie na leczenie EPO. Z tego powodu opierając się zarówno na przesłankach klinicznych, jak i ekonomicznych EPO powinno być rozważone jako leczenie alternatywne do transfuzji, zwłaszcza u chorych, u których można się spodziewać anemii po leczeniu chemioterapią i napromienianiem, jak też u chorych o wysokim ryzyku wystąpienia powikłań poprzetoczeniowych.