Artykuł oryginalnyPrzeznaczyniowe wszczepienie zastawki płucnej – wczesne wyniki pierwszych zabiegów w Polsce - Rużyłło, Witold; Włodarska, Elżbieta K.; Demkow, Marcin; Śpiewak, Mateusz; Sondergaard, Lars; Kowalski, Mirosław; Małek, Łukasz A.; Petryka, Joanna; Siudalska, Hanna; Wolski, Piotr; Miśko, Jolanta; Hoffman, Piotr (Advances in Interventional Cardiology/Postępy w Kardiologii Interwencyjnej, 2009)
Cel: Ocena wczesnych wyników nieoperacyjnego przeznaczyniowego wszczepienia zastawki płucnej (ang. pulmonary artery valve transvascular implantation, PAVTI). Metody: Badaną grupę stanowiło 4 chorych (3 kobiety) w wieku 27–31 lat, z dysfunkcją homograftu (zwężenie u wszystkich chorych oraz towarzysząca niedomykalność u 2 osób) wszczepionego wcześniej w czasie korekcji wrodzonej wady serca. Dwóch chorych przeszło korekcję tetralogii Fallota, 2 operację metodą Rossa z powodu wrodzonego zwężenia zastawki aortalnej. Kwalifikacja do zabiegu oparta była na ocenie klinicznej, echokardiograficznej oraz analizie parametrów morfologicznych i czynnościowych prawej komory oraz homograftu metodą rezonansu magnetycznego. Zabiegi przeprowadzano w znieczuleniu ogólnym. U wszystkich chorych w pierwszym etapie zabiegu implantowano stent metalowy, a następnie stent z zastawką. Ponowną ocenę echokardiograficzną wykonano w 2. dniu po zabiegu. Miesiąc po zabiegu wykonano badanie echograficzne i rezonans magnetyczny. Wyniki: Czas zabiegu wynosił 60–150 min. U wszystkich chorych wykonano bez powikłań skuteczny zabieg PAVTI. Redukcja gradientu płucnego po zabiegu ocenianego w badaniu echokardiograficznym wynosiła średnio 56% dwa dni po zabiegu oraz 65% miesiąc po zabiegu; nie obserwowano niedomykalności zastawki. W całej grupie chorych obserwowano zmniejszenie objętości końcowoskurczowej oraz końcoworozkurczowej prawej komory z towarzyszącym wzrostem tych parametrów dla komory lewej. Wnioski: Przeznaczyniowe wszczepienie zastawki płucnej jest skuteczną i bezpieczną metodą leczenia dysfunkcji homograftu.